Antologia moich "jedenastych wierszy  /Zawieszona do odwołania/

Witam!

  Mogłabym zacząć tak:

                                    Nie przeczytałam w życiu bardzo wielu wierszy.

Ale mogłabym także:

                                    Przeczytałam  setki tysięcy wierszy.

Oba zdania są prawdziwe, ale to drugie ważniejsze.

Często było tak, że w  niewesołych godzinach mojego życia czyjś wiersz pomagał mi bardziej niż najbliższy przyjaciel. I mój dług wdzięczności wobec tych wierszy jest ogromny. Może pewną formą spłacenia tego długu będzie podzielenie się  nimi z innymi… Może i komuś one pomogą, coś  pozwolą  zrozumieć, sprawią przyjemność, zmuszą do zastanowienia, nadadzą sens czemuś, co ten sens mieć przestało, albo po prostu pocieszą, że nie jesteśmy tacy samotni na tym skomplikowanym świecie. Bardzo bym chciała.

  Chciałabym także zaryzykować stworzenie czegoś w rodzaju antologii “swoich jedenastych wierszy”, ale ponieważ chciałabym także być osobą zrozumiałą (a nie zarozumiałą)- zacytuję fragment wywiadu, jakiego Wisława  Szymborska udzieliła pani Joannie Gromek Illg (ukazał się on w  “Przekroju” 18 sierpnia 2002 roku):

  JGI: Dlaczego wielu ludzi, nawet tych czytających książki, uważa, że poezja jest nie dla nich?

  WS: Najczęstsze przypadki to uraz wyniesiony ze szkoły. Potem już bardzo rzadko się te uprzedzenia weryfikuje. Bywają jednak czytelnicy dorośli, którym mimo ich najlepszej woli przygoda z poezją się nie udaje. Natrafiają na jeden, drugi i dziesiąty kiepski wiersz, po czym konstatują, że poezja New Roman">zrozumieć, sprawią przyjemność, zmuszą do zastanowienia, nadadzą sens czemuś, co ten sens mieć przestało, albo po prostu pocieszą, że nie jesteśmy tacy samotni na tym skomplikowanym świecie. Bardzo bym chciała.

  Chciałabym także zaryzykować stworzenie czegoś w rodzaju antologii “swoich jedenastych wierszy”, ale ponieważ chciałabym także być osobą zrozumiałą (a nie zarozumiałą)- zacytuję fragment wywiadu, jakiego Wisława  Szymborska udzieliła pani Joannie Gromek Illg (ukazał się on w  “Przekroju” 18 sierpnia 2002 roku):

  JGI: Dlaczego wielu ludzi, nawet tych czytających książki, uważa, że poezja jest nie dla nich?

  WS: Najczęstsze przypadki to uraz wyniesiony ze szkoły. Potem już bardzo rzadko się te uprzedzenia weryfikuje. Bywają jednak czytelnicy dorośli, którym mimo ich najlepszej woli przygoda z poezją się nie udaje. Natrafiają na jeden, drugi i dziesiąty kiepski wiersz, po czym konstatują, że poezja to jakaś niemądra, bełkotliwa mowa. I już rezygnują z przeczytania jedenastego, choć właśnie ten jedenasty mógłby im powiedzieć coś ważnego i do głębi wzruszyć. No cóż- poezja, ta prawdziwa, składa się właśnie z takich jedenastych wierszy.

  Mam nadzieję, że teraz wszystko jest jasne. I oczywiście ten wiersz proponuję na początek:

PAŹDZIERNIK 
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19  20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

LISTOPAD        
1 2 3 4 5 6 7

PAŹDZIERNIK 
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19  20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

LISTOPAD        
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30

GRUDZIEŃ     
1 2 3 4 5 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30

GRUDZIEŃ     
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

STYCZEŃ        
 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

LUTY              
  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

MARZEC       
 25 26  27 28 29 30 31

KWIECIEŃ    
 1  2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24