Wisława Szymborska

 

 

                                            "PSALM"

 

 

O , jakże są nieszczelne granice ludzkich państw!

Ile to chmur nad nimi bezkarnie przepływa,

ile piasków pustynnych przesypuje się z kraju do kraju,

ile górskich kamyków stacza się w cudze włości

w wyzywających podskokach!

 

 

Czy muszę tu wymieniać ptaka za ptakiem  jak leci,

albo jak właśnie przysiada na opuszczonym szlabanie?

Niechby to nawet był wróbel- a już ma ogon ościenny,

choć dzióbek jeszcze tutejszy.W dodatku - ależ się wierci!

 

Z nieprzeliczonych owadów poprzestanę na mrówce,

która pomiędzy lewym a prawym butem strażnika

na pytanie: skąd dokąd-nie poczuwa się do odpowiedzi.

 

 

Och, zobaczyć dokładnie cały ten nieład naraz,

na wszystkich kontynentach!

Bo czy to nie liguster z przeciwnego brzegu

przemyca poprzez rzekę stutysięczny listek?

Bo kto , jeśli  nie mątwa zuchwale długoramienna,

narusza świętą strefę wód terytorialnych?

 

 

Czy można w ogóle mówić o jakim takim porządku,

jeżeli nawet gwiazd  nie da się porozsuwać,

żeby bylo wiadomo która komu świeci?

 

I jeszcze to naganne rozpościeranie się mgły!

I pylenie się stepu na całej przestrzeni,

jak gdyby nie był wcale w pół przecięty!

I rozleganie się głosów na usłużnych falach powietrza:

przywoływawczych pisków i znaczących bulgotów!

 

Tylko co ludzkie potrafi być prawdziwie obce.

Reszta to lasy mieszane, krecia robota i wiatr.

 

(z tomu "Wielka liczba"1976)

 

Jurkowi Pressowi i jego żonie, przyjacielom Agnieszki O , którzy przylecieli na chwilę do Polski z dalekiego Tel Avivu...