Zbigniew Herbert

 

                                PRZYPOWIEŚĆ

 

 

Poeta naśladuje głosy ptaków

wyciąga długą szyję

a wystająca grdyka

jest jak palec niezgrabny na skrzydle melodii

 

śpiewając wierzy głęboko

że przyspiesza wschód słońca

od tego zależy ciepło śpiewu

i czystość wysokich tonów

 

poeta naśladuje sen kamieni

z głową w ramionach

jest jak kawałek rzeźby

oddychającej rzadko i boleśnie

 

śpiąc wierzy że on jeden

zgłębi tajemnicę istnienia

i że bez pomocy teologów

chwyci w spragnione usta wieczność

 

czym byłby świat

gdyby nie napełniała go

nieustanna krzątanina poety

wśród ptaków i kamieni

 

 

Pani Marcie Kucharskiej-życząc wysokich tonów i ciepła melodii (na jej skrzydle...)No i silnej woli w wiadomej sprawie.I jeszcze godziwych pieniędzy

za pracę.Na razie tyle...