Julian Tuwim

 

                                "Po prostu"

 

 

Tak - po prostu:ten las i ta chwila

Wtedy rano, dwanaście lat temu.

Z krzaków nad strumieniem świat się wychylał

Mnie - młodemu , wesołemu , tamtemu.

 

Ach, jak świeżo było ! Po białej kawie

Z werandy - w las, drżący łzami.

Usiadłem z geometrią na trawie,

Bo nazajutrz miał być egzamin.

 

Ach , jak smutno było i wesoło!

Pisklę w liściach kwiliło cichutko.

Pomyślałem:"Ptak...las...ona...szkoła..."

Bez radości i bez smutku.

 

Zamyśliłem się wtedy - na chwilę,

Tak , po prostu, nad wszystkiem , nad całem.

I tyle lat minęło, i rzeczy tyle,

A ja jeszcze jakoś nie przestałem.

 

 

Dla wszystkich,którzy mają jutro jakiś egzamin i skłonności do zamyślania się...