Janusz Minkiewicz

 

 

                                 "POETA"

 

 

W glowie poety co dzień, od nowa

Kręcą się , tańczą, nurkują słowa.

Słowa tętniące w głowie poety ,

Czynią łamańce i piruety.

 

Słowa- zajączki, słówka - motyle...

Tyle ich w głowie ,że nie wiem ile!

Słowa różowe, złote i srebrne,

I te potrzebne i niepotrzebne...

 

Głowa namęczy się i nasmuci,

Nim to zostawi, tamto odrzuci...

Z głowy na papier spadają słowa,

Wiedzie je droga atramentowa.

 

I jak w niniejszym wierszu widzimy,

Słowa się łączą w rytmy i rymy.

Nie koniec na tym.Teraz widzicie,

W wiersz swój poeta tchnąć chciałby życie.

 

W słowa tańczące, w rytmy miarowe,

Wpleść myśli własne, jasne ,a nowe.

Przelać wprost z serca, jędrnie i krwiście,

Miłości swoje i nienawiści.

 

Przyjaciół darzyć uśmiechem suto,

Wrogów porazić strofą zatrutą!

Chociaż to sprawa na oko prosta,

Poeta drży, czy aby jej sprosta.

 

Stąd w nim codziennie

Nowy i nowy,

Niepokój serca

I głowy.

 

 

Mojej kochanej  Magdzie Czapińskiej, ktora ma dzisiaj urodziny,z życzeniami wszystkiego najzdrowszego  na normalnej - i najlepszego na "atramentowej" drodze życia.