Wojciech Kass

 

                              "Ogień"

 

Ognisko wypala niszę w mroku.

 

Płonie dąb.Ciepłem obdarza,

 

iskrzy i żarzy.Olcha znika szybko.

 

Mosiężny księżyc nad borem

 

trzyma się pewnie.Poczekajmy,

 

na nic nasze tupanie,aby go wyploszyć.

 

Niebawem zacznie swój ceremoniał

 

jak Bóg stary i zejdzie z czatów.

 

Pali się ogień a my gaśniemy.

 

 

 

zaległy(bo obiecany) wierszyk dla Cichoszy.