Maria Pawlikowska - Jasnorzewska

 

 

                                           "NOKTURNIK"

 

 

TE NA NIEBIE ROZWIANE ATŁASY,

DŁUGIE SZALE MALOWANE W PASY,

KRWAWE HAFTY,KTÓRE W OCZACH GASNĄ,

FRĘDZLA CIEMNA ZMIENIAJĄCA SIĘ W JASNĄ,

TE NIETRWAŁE MALOWANE SZLAKI,
TE ZYGZAKI ZMIENIAJĄCE SIĘ W PTAKI,

BIAŁE RÓŻE ZMIENIAJĄCE SIĘ W SĘPY,

PLUSZ GOŁĘBI ROZERWANY NA STRZĘPY,

TE BLEDNĄCE ETOLE Z SZYNSZYLI:

 

TO SĄ STROJE DLA UBRANIA CHWILI.

 

TO UBRANIE DLA SZCZĘŚCIA USZYTE,

W MAGAZYNIE NAZWANYM BŁĘKITEM.

DLA MINUTY TEJ RADOŚCI CO BĘDZIE ,

STARCZY SUKNIA, KTÓRĄ OBŁOK PRZĘDZIE.

 

UBIERZ W SZALE Z OBŁOKÓW NADZIEJĘ,
CO SIĘ PIERWEJ ROZCHWIEJE, ROZWIEJE?

GDZIE TA SZARFA RÓŻOWA,ZŁOCONA?

A GDZIEŻ RĘKA PRZED CHWILĄ CHWYCONA?

 

(Dla kochanej Violi Śpiechowicz,szefowej "Odzieżowego Pola",która zdobyła znowu jakąś bardzo ważną nagrodę i która zawsze ratuje mnie w ostatniej chwili,kiedy niestety nie "starczy suknia,którą obłok przędzie"i  musi ją "uprząść"  właśnie ONA)