Zbigniew Zamachowski

 

                                                                    * * *

 

na Szerokiej

na Kazimierzu

ktoś mnie oszukał

na Przeszłość

 

w hotelowym pokoju

meblom sprzed wojny domalowuję

bezpańskie oczy

ocalonych

 

                  nie śmiem tresować krzesła

                  pobieżnym kształtem pleców

 

                  wolę szafie zostawić pustkę

                  po naftalinie

                  nie zaglądać do szuflad

                  uszanować przybladły na licu lustra

                  kaprys

 

                 Świat boleśnie pozlepiany ze starych mebli

                 jak z wyrzutów sumienia

                 milczy-

 

Przed snem

z ciemności patrzy na mnie

kredens

w którym ktoś niedawno

wymordował całą porcelanę

 

(17.03.1995r)

 

Drogiemu panu Leopoldowi Kozłowskiemu-dziękując za wspaniałe spotkanie na Kazimierzu...