Andrzej Mandalian

 

                              "ECHO"

 

 

-Co myśmy z nią zrobili?Cośmy zrobili?...

 

-Dlaczego się kryje po kątach

 

ze spuszczoną głową, skulona?

 

-Dlaczego odwraca twarz?

 

Ma spojrzenie zbitego psa?

 

-Co się stało z naszą miłością , kochanie, co się z nią stało?

 

-Zapytajmy siebie- nie jej!-

 

o ten rumieniec wstydu.

 

Nie jest jej z nim do twarzy...

 

Nie pytajmy jej o nic- nie,

 

lepiej nie pytajmy,

 

sama musi się z tym uporać.

 

- A jak nie da rady,co wtedy?

 

-Wtedy umrzemy, kochanie.

 

Wtedy umrzemy z miłości.

 

 

(wszystkim, którzy cieszą się że "antologia moich  jedenastych wierszy" znowu ruszyła...nie wiem na jak długo)