Tadeusz Różewicz

 

                                          "Kurtyny w moich sztukach"

 

Kurtyny w moich sztukach

nie podnoszą się i nie opadają

nie zasłaniają i nie odsłaniają

 

rdzewieją

gniją chrzęszczą

rozdzierają

 

 

ta pierwsza żelazna

druga szmata

trzecia papierowa

 

odpadają kawał za kawałem

na głowy

widzów

aktorów

 

kurtyny w moich sztukach

zwisają na scenie

na widowni

w garderobie

 

jeszcze po zakończeniu przedstawienia

lepią się do nóg

szeleszczą

piszczą

 

 

Dla kochanych  Zoś: Łapickiej i  Kucówny-które co roku organizują swoje wspólne święto tak,że pamięta się o tym dniu przez cały następny rok.