Wisława Szymborska

 

                                   "Kot w pustym mieszkaniu"

 

Umrzeć-tego nie robi się kotu.

 

Bo co ma począć kot w pustym mieszkaniu.

 

Wdrapywać się na ściany, ocierać między meblami.

 

Nic niby tu nie zmienione, a jednak pozamieniane.

 

Niby nie przesunięte, a jednak porozsuwane.

 

I wieczorami lampa już nie świeci.

 

Słychać kroki na schodach-ale to nie te.

 

Ręka , co kładzie rybę na talerzyk, także nie ta, co kładła.

 

Coś się tu nie zaczyna w swojej zwykłej porze.

 

Coś się tu nie odbywa jak powinno.

 

Ktoś tutaj był i był, a potem nagle zniknął i uporczywie go nie ma.

 

Do wszystkich szaf się zajrzało.Przez półki przebiegło.

 

Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło.

 

Nawet złamało zakaz i rozrzuciło papiery.

 

Co więcej jest do zrobienia.Spać i czekać.

 

Niech no on tylko wróci, niech no się pokaże.

 

Już on się dowie,że tak z kotem nie można.

 

Będzie się szło w jego stronę jakby się wcale nie chciało, pomalutku.

 

Na bardzo obrażonych łapach.

 

I żadnych skoków pisków na początek.

 

(Kochanemu Jeremiemu -na urodziny)