WISŁAWA SZYMBORSKA

 

 

                                           "Komedyjki"

 

Jeśli są aniołowie, nie czytają chyba naszych powieści o zawiedzionych nadziejach.

 

Obawiam się -niestety-że i naszych wierszy z pretensjami do świata.

 

Wrzaski i drgawki naszych teatralnych sztuk muszą ich- podejrzewam-niecierpliwić.

 

 

W przerwach od swoich zajęć anielskich czyli nieludzkich,przypatrują się raczej

 

Naszym komedyjkom z czasów filmu niemego.

 

Bardziej od lamentników, rozdzieraczy szat i zgrzytaczy zębami cenią sobie- jak myślę-tego nieboraka,

 

co chwyta za perukę tonącego albo zjada z głodu własne sznurowadła.

 

 

Od pasa w górę tors i aspiracje a niżej przerażona mysz w nogawce spodni.

 

O tak, to musi ich serdecznie bawić.

 

Gonitwa w kółko zamienia się w ucieczkę przed uciekającym.

 

Światło w tunelu okazuje się okiem tygrysa.

 

Sto katastrof to sto pociesznych koziołków nad stoma przepaściami.

 

 

Jeśli są aniołowie, powinna- mam nadzieję-trafić im do przekonania

 

Ta rozhuśtana na grozie wesołość, nie wołająca nawet ratunku ratunku,

 

Bo wszystko dzieje się w ciszy.

 

 

Ośmielam się przypuszczać, że klaszczą skrzydłami

 

A z ich oczu spływają łzy przynajmniej śmiechu.

 

Maniusiowi Opani-dziękując za Jego wieczór w teatrze "Ateneum"