Jonasz Kofta

 

                                      "NIEBO I ZIEMIA"

 

 

Gdy niebo staje się podłogą

Traci przejrzystość, błękit , duszę

Niebo bezkarnie deptać mogą

Tylko kretyni lub geniusze

Tyle juz urzędniczych prób

Jak by z poezji zrobić krzesło

 

Zostawcie ziemi ciężar stóp

A niebu jego niebieskość

 

Kochanej pani Basi Samborskiej z Milanówka-dziękując za słońce w dzisiejszym  liście...