Julia Hartwig

 

                          "Czułość"

 

Patrzy na ciebie zadarłszy główkę do góry

jestes jej niebem i twoja twarz stanowi na tym niebie

słońce i niepogodę

Jest małym pisklęciem ktore chcialoby usiąść wśród gałęzi twych ramion

pełna swiergotów i tak od ciebie zależna

że wzruszyłoby to nawet serce kamienia

 

Juz tyle lat minęło a w lustrze w ktore patrzysz

wciąż jeszcze jawi ci się obraz jej malutkiej

stojącej obok ciebie z zadartą główką

i zapomnianą juz dziś prośbą czy pytaniem

na ktore teraz odpowiedzieć za późno

 

 

 

Teresie, Adamowi i Klimce, w bardzo ważnym dla nich dniu...