Władysław Broniewski

 

 

                                      "Ballady i romanse"

 

"Słuchaj , dzieweczko ! Ona nie słucha...

 To dzień biały , to miasteczko..."

 Nie ma miasteczka, nie ma żywego ducha,

 po gruzach biega naga , ruda Ryfka,

 trzynastoletnie dziecko.

 

Przejeżdżali grubi Niemcy w grubym tanku.

(Uciekaj , uciekaj Ryfka!)

"Mama pod gruzami, tata w Majdanku..."

Roześmiała się , zakręciła się , znikła.

 

I przejeżdżał znajomy, dobry łyk z Lubartowa:

"Masz , Ryfka , bułkę 

"Słuchaj ,  Jezu, słuchaj Ryfka , sie Juden,

za koronę cierniową, za twe włosy rude,

za to ,żeście nadzy, za to , żesmy winni,

obojeście umrzeć powinni."

 

I ozwało się Alleluja w Galilei,

i oboje anieleli po kolei,

potem salwa rozległa się głucha...

"Słuchaj , dzieweczko! Ona nie słucha"

 

(Ance i Elżbiecie, moim ciotecznym siostrom, które przyjechały na parę dni do Polski)