Anna Świrszczyńska

 

                                      "Zielona wstążka"

 

 

Czesząc na noc włosy przed lusterkiem sięgnęła do szuflady

i przypadkiem wydobyła z niej starą zieloną wstążkę.

Ach, jaka już spłowiała.

I przypomniała sobie ulicę małego miasteczka,

Po której niegdyś szli oboje w mroku letniego wieczoru,pełni śmiechu,

Trzymając się za ręce  jak dzieci.

I mały kramik jarmarczny,gdzie kupił jej tę zieloną wstążkę ukochany,

którego już nie ma.

 

 

Dla Dorotki O, która jutro kończy 25 lat