Marek  Grechuta

 

                          "Ach , gdyby był taki aparat"

 

 

(z cyklu "Obrazy" : "PORTRET CZECHOWSKIEJ-MODIGLIANI ")

 

 

Gasną mi powieki i szarzeją ręce...długo tego jeszcze?

- "Nie kręć się"

-nie kręcę...

 

Uśmiech mi już więdnie, nie będę się zmuszać

 

Dość tego, nie mogę!

-"Nie ruszaj"

- nie ruszam...

 

Ach, gdyby był taki aparat co zrobi w mig wspaniały obraz mego ciała, spowitego w te marne szaty...

Taki PSTRYK , co w jednej chwili zrobi z tego coś pięknego...

 

Dłonie mi grabieją , zamarzły mi stopy, maluj sobie kwiatki,albo antylopy!

Palce mam jak sople,a oczy jak szparki...słuchaj , ja naprawdę wolę już te garnki...

 

Ach , gdyby był taki aparat co PSTRYK zrobi i już masz obraz mojej duszy ulubiony.

Kupiłabym , słuchaj Modi, ale to chyba kosztowałoby miliony...

 

A tak co mi z tego,że płótno smarujesz, czasami ktos powie ,że pięknie malujesz i pójdzie;

A z tobą ja zaś muszę gnić...Słuchaj, dosyć tego!

-"no , dosyć na dziś".

 

Ach , gdyby był taki aparat co zrobi w mig wspaniały obraz twego ciała , spowitego w te marne szaty...

Taki PSTRYK, co wjednej chwili zrobi z tego coś pięknego...

 

Pokaż ...to ja?!To chyba twoje przywidzenie...

-"to powleczony światłem oczu snu aksamit".

-Ty ciągle śnisz...

-"to nie jest śnienie...to jesteś ty...

Ja się nazywam Modigliani".

 

Kochanej Zosi Nasierowskiej,która obchodziła wczoraj w Teatrze Narodowym swoje wielkie święto...