KORZYSTAJĄC Z KOLOROTERAPII EKSPERYMENTUJEMY Z KOLORAMI ABY NASTRÓJ MAGDY UMER ULEGŁ POLEPSZENIU. 

JEDNOCZEŚNIE PONAWIAMY PROŚBĘ ABY POJEMNOŚĆ NADSYŁANYCH LISTÓW NIE PRZEKRACZAŁA 100 KILOBAJTÓW I TO TEŻ W WYJĄTKOWYCH SYTUACJACH.

6.

UWAGA NOWY FELIETON MU - W DZIALE MU O INNYCH
. Wspomnienie o Kalinie

Witam Panią serdecznie i ciepło !!!

 

Kłania się Iwona z Sosnowca ,ostatnio nie miałam czasu żeby spokojnie napisać do Pani .A dziś podobnie niespokojnie jednak już moja dusza dopomnina się tej rozmowy.Rankiem zdałam sobie sprawę, z tego że dbając o siebie stajemy sie przstępcami .Uswiadomiła mi to moja rodzinka , moja siostra wpadła dziś do domu z synem robiąc zamiesznie , przed 8 rano .Cały tydzień wstaje o 5 wracam na 17 miałam dość ,zapytałam siostrzeńca czemu nie mógł dospać choć godzinkę wiecej na to cała moja rodzina zrobiła ze mnie wyrodna ciotkę a siostrzeniec nagle miał zranione uczucia .I tak jak mówi mój przyjaciel pozwoliłam sobie to mam , rodzice czasem zwracają się do niego gorzej niż ja ale pani Magdo przestepcą jestem ja .Jakoś nie mogę uwierzyć w tę zbiorową głupote , ale cóż nie było reguł więc faktycznie to ja zawaliłam . Pozatym pięknie staram się uśmiechać i cieszyć z tego co mam .Czytałam listy wysłane do pani po śmierci Mistrza piękne ,smutne .Cóż więcej przykro mi .Ostanio weszłam na stronę Ernesta Brylla tak pieknie napisał "Widzę że bardzo jestem zagubiony. Moja dusza chce czasami wrócić do ciała i nie poznaje go. Może jest tak, że w naszym obecnym świecie często na wpół odchodzimy. Gubimy dusze. Gubimy łąkę oczekiwania. Gubimy nawet tę łąkę mocnego ziemskiego kochania. I znów znajdujemy i znów gubimy. Nie ma siły i wiary aby zapełniać pustą noc. Piszę tak, bo mam uczucie, że ludzie znów chcą się do siebie przybliżać. A odprowadzanie i przepraszanie nie jest obrzędem rozstawania ale wiarą w to, że oddaleni od siebie, czasem o zupełnie inne światy, możemy stanowić jedność. "Jakoś tak dziwnie się podziało w naszym świecie ale niestety podpisuje się pod tymi słowani coraz ciężej żyć w tym absurdzie .Wiem że marudzę ale jakoś to nie tak .Za to od poniedziałku pogoda ma byc piękna i mam nadzieję że to ona coś zmieni ,bo nawet największy spokój wysiada w zetknięciu z tym co dokoła.Zakochałam się po raz 2 w tym samym człowieku ja pięknie gdy tak co rok na nowo, a jednak da się.....wiosna ..wiosna .Pozdrawiam ciepło i

serdecznie .                                                                                                                                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              Iwona W

 

Iwono W!

 

Gdybym przez cały  cały tydzień wstawała o piatej rano i o 17-tej wracała z pracy to byłabym najbardziej wyrodną ciotką na swiecie.Ja w ogóle nie lubie jak ktoś do mnie wpada a co dopiero o takiej porze...

Ale co  prawda to prawda-starajmy sie nie gubić duszy...Wyczekuję wiosny jak kania dżdżu i obserwuję zakochane kaczki, które zamieszkały sobie w moim ogrodzie.Wszystkiego dobrego dla pani i tej nowo-starej milości.MU

ps.I może jednak  dla bratanka...

Proszę Pani!!

 Czy Pani jest na mnie zła ,bo na żaden mój list nie dostałam odpowiedzi.Teraz się strasznie miartwię ,czy jakąś gafffęeę popełniłam::(.

Przesyłam KJ   którą z otwartymi rękami przyjmą do każdego teatru!!!Najlepiej by było jeśli Pani Krystyna przeniosła się teraz do Starego w Krakowie ,ale wiem ,że to tylko marzenie...:)

   Przytulam się

          Teraz jade do Wawy!!

 Zamartwiona Ania z M

 

Aniu z M!

Piękne zdjęcie!

Ja odpisałam na twój list,tylko Melepeta go nie zamieściła.Ona teraz nagrywa płytę i ma na glowie masę spraw, więc trzeba jej wybaczać wszystko.

p.s.Juz sie wyjaśnilo.Po rocznym urlopie Krysia wróci do teatru.Okropny jest ten halas wokół tego...Nikomu nic dobrego nie przyniesie.Pozdrawiam MU

Droga Aniu ten list musiał gdzieś się zapodziać bo jakoś go nie miałam... Zamieszczam poniżej i przepraszam - D

  Dzień dobry!!!Jak się cieszę,że już wiosna,nowe listy na Pani stronie i generalnie miła atmosfera!!Oby tak dalej.

    Na weekand przyjeżdżam do stolicy,mam nadzieję ,że żadnych terrorystów nie będzie,już ja tego dopilnuję ,żeby o Polsce zapomnieli;).

   W piątek byłam w Teatrze Słowackicego na"Idiocie'.Najpierw  oczywiście przeczytałam tę wspaniałą książkę,lubię Dostojewskiego... no a póżniej obejrzałam spektakl -w znakomitej obsadzie Rogożyn-Krzyżowski,Ałgaja-Dominika Bednarczyk,Nastasja-Anna Radwan i ....Myszin-Krzysztof Zawadzki.

  Odwieczny problem dobra i zła,namiętności ,ocalenia i tego ,że od miłości do nienawiści niedaleka droga i ta zazdrość ,chorobliwa Rogożyna.

   Brawa dla Pani Sass!!!!!

      Ehh bardzo ,bardzo się stęsknilam.:):)A Pani nie występuje gdzies w niedziele??:):)

      Ania z Myślenic

 

A z M!

 

Ja już  do 1 maja nigdzie nie występuję.Mam dużo innej pracy.I za 10 dni przylatuje mój starszy syn, juz jako magister lingwistyki stosowanej!Oglądaj sobie różne rzeczy i pisz o nich.Lubię twoje recenzje.Różnią sie od tych w gazetach MU

 

momenty i przebłyski

"Dawno temu ja byłam takim zbitym psem, wytarganym kotem i bardzo słabym człowiekiem.Nie dawałam sobie rady ze światem i z sobą ... "

Dawno temu...to jest szansa, że to przechodzi, że czas działa na korzyść? To jest w takim razie nitka nadziei, a że powiązana na supły i supełki to już mniejsza o to, ważne, że jest.

Wczoraj był dziwny wieczór w Czułym Barbarzyńcy, strasznie dzikie tłumy, pyszne mleko spienione, mnóstwo książek, szczypiący w oczy

dym(niestety!!!) przemiła atmosfera i mniej miłe poczucie braku szans na cokolwiek( jedyne co pociesza, to, to że nie tylko ja na to cierpię, Pognieciona najdroższa, chyba w tym samym momencie o tym samym

pomyślałyśmy...prawda?) Bo to już tak jest, że jedni są w trakcie, inni przed a jeszcze inni wcale. Ale i z tym się można pogodzić. Dziś tata mnie zapytał czy nie mam wrażenia, ze życie przecieka mi przez palce i co bym chciała robić. Życie nie to, że przecieka mi przez palce ale spływa rwącym potokiem, na którym rozwalają się wszystkie kajaki i łódki. To taki potok bez absolutnie ładnych krajobrazów, czasem jakiś przebłysk, którym się cieszę ponad wszystko. Pytanie o to co chcę robić pozostało bez odpowiedzi bo chcieć to ja sobie mogę bardzo, bardzo ale co z tego? Moja realna wizja na przyszłość - Pani Ania sfrustrowany pedagog w jednym z warszawskich gimnazjów albo Pani Ania sfrustrowana przedszkolanka...Oj nie, tego się dzieciom nie robi, nie ma nic gorszego niż nauczycielka w przedszkolu bez żadnych motywacji, będąca tam tylko dlatego bo nic innego jej w życiu nie wyszło. Zakazuję przyjmowania mnie na takie stanowiska. Ale naprawdę "czuło barbarzyński" wieczór był miły, dostałam prezent z okazji Czwartku, ucieszył mnie!

Co zrobić aby zauważyć sens w marzeniu i żeby owe marzenia nie powodowały frustracji? Może jednak nie warto marzyć?

Anula- psia krew, koci ogon!

Ps0. Śpioszki w paski to jest to! Ono waży tyle co 1/3 tabliczki czekolady. Musi dotrwać. Ps1. Aniu, poszukiwaczko archiwum. Dziękuję za przemiłe słowa. Archiwum się odnalazło, sama je przejrzałam ostatnio od A do Z czyli od początku do dziś. I musze przyznać, ze mój entuzjazm jest dużo mniejszy.

Anulo!

1.Jasne że jest szansa i nitka nadziei.I supły też .

2.Opiszcie mi dziewczynki dokładnie na czym polega fenomen "Czułego Barbarzyńcy"?Ja byłam tam dwa razy i wiem ,że teraz to jest miejsce kultowe i obowiązkowe.Co tworzy tę niezwykłą atmosferę? 3.A co byś ty chciała w życiu robic najbardziej?Jest w ogóle cos takiego? 4.Ja tam bym marzyła...

5.Jasne że musi z perspektywą takiej ciotki...Marz!MU

 

05:13.... za godzine wschód słońca...

 ....podobno najlepszym miejscem w Warszawie na przywitanie dnia jest

most świętokrzyski, z mojej orientacji przestrzennej wynika, że to jest całkiem niedaleko, że tuż obok, że wystarczy tylko wziąć płaszczyk, opatulić, omamulić i otatulić się szalikiem i można nawet w piżamce pobiec na most, można sią na nim potknąć i chluuup..... bo nie lubię niedziel, bo leżąc w wannie zdałam sobie sprawę, że coraz mniej rzeczy ma sens, że coraz mniej jest czasu (dzisiaj na przykład zniknęła kolejna godzina), że tak szybko wszystko myk myyyk, że nie romawiamy już ze sobą, a kiedy to się stało?, że po co mi te studia, skoro i tak po nic, że wybrałam najłatwiejsza drogę, zapchać się filmami, książkami, teatrami po to, aby mieć głowę pełną cytatów, a żadnej własnej myśli, bo taaaaak chuczy pustka że może być głupia i to przerrrrraża, że na takie życie to szkoda zdrowia, że nie ma szans na wiosnę, że choć tyle miejsc to nie ma dokąd pójść, że maj, maj i nagle listopad, że może rzeczywiście jutro świat> bez przedstawień Traviaty się nie zawali, ale na pewno przestanie się

kręcić, a to znaczy, że cały czas będzie ciemno i strrrrrrrasznie....

 dziękuję za zdjęcie.... oj, biedne teraz to nasze Tornado, myślę

ciepło,

choć wiem, że to nie pomoże....

 serrrrrrrdecznie

 gloomy sunday

 ps.0 może jednak pójdę spać?... po co czekać na otwarcie beznadziejnie

niedzielnego dnia....

 ps.1 wyniesione po kryjomu ze spotkania z portugalczykami: "sha" =

 herbata czy coś takiego, wiem, wiem, milowe wręcz kroki językowe

czynię, nie ma co, ale za to jaka integracja! paaaa (po)ranne

 

 Kobieto od Portugalczyków!

1."Gloomy Sunday" Billie Holiday, to jedna z ukochanych piosenek Tornada i moich... 2.Myslę że ty masz jednak troche wlasnych myśli.Na szczęście.Tylko NA RAZIE nie masz sczęścia w życiu .Mlodość to jest najtrudniejszy okres w życiu czlowieka...ale minie ani sie obejrzysz .Będzie jasniej.MU

Pani Magdo!

 

 

Zawsze śmiałem sie z ludzi , którzy piszą wiersze.Może jestem głupi ,ale tak było.I niedawno ,w nocy, kiedy nie mogłem zasnąć napisał mi się wiersz.Sam z siebie.Czy on jest beznadziejny?

 

 

a oto moj pierwszy wiersz:

 

 

"Mam 18 lat"

 

Żyję.

 

Nie byłem prowadzony na rzeź.

W szybę uderzają krople deszczu.

Nie kojarzą mi się

- z wybuchami

-ze strzałami

-z nalotami.

Kojarzą mi się z deszczem.

 

Wojna?

 

Widziałem z bliska:

CNN

TVN24

BBC...

 

Śmierć?

 

Moja babcia -czwarty zawał-78lat

Mój pies-otruty-7 lat

 

Dramaty?

 

Rzucila mnie kiedyś dziewczyna.

-Pokłóciłe...

-Nie wiem na co iść na studia.

Mam 18 lat

Żyję,ale...

Czuję ,ale...

Piszę,ale...

 

 

No i co pani na to? F

 

 

F!

 

Bardzo mi sie podoba!Naprawdę! I cieszę się ,że czytasz Różewicza!!!

Może jeszcze kiedyś ci się jakiś napisze i przestaniesz się z tego śmiać?MU

 

 

5

wiersze

przedwiosenne uczucie dla pani Marty Kucharskiej

Witam Pani Magdo

Od kilku dni mamy wiosnę a ja chyba znów cierpię na bezsenność. Wczoraj np. poszłam spać o 3 a zasnęłam chyba ok 4. Dzisiaj czuję że będzie podobnie. Jest to chyba spowodowane piątkowym zaliczeniem u niezbyt przyjemnej kobiety. Jak sobie o niej pomyślę to od razu mi się ciśnienie podnosi (bardzo delikatnie mówiąc). Ona ma jakieś "ale" do mnie i to jest w tym wszystkim najgorsze. Albo po prostu padło na mnie i jestem osobą, którą musi ulać, ponieważ taka jest tradycja. Zresztą nie warto o niej mówić. Tak czy inaczej wczorajszy wieczór umilał mi kolega, który odezwała sie na gg z Irlandii i przegadaliśmy pół nocy. Ma przyjechać na wakacje. Tylko nie mogliśmy dojść do porozumienia gdzie pojedziemy. On i reszta chcą jechać nad Hańcze a ja koniecznie chce jechać nad morze. Kocham morze. Te zachody słońca na plaży..... za nic bym ich nie oddała. Chyba będę musiała poszukać innej ekipy. Wcześniej przeglądałam archiwum i dowiedziałam się że Pani syn Mateusz studiuje w Nowej Zelandii. Te dwie wyspy dobrze mi sie kojarzą :). Teraz, o ile sie nie mylę, to on już pisze prace magisterską. Tak jak mój brat. Chyba sa nawet z tego samego rocznika....hhmmm....no nie ważne. Jeśli nie przekroczę granicy prywatności to chciałabym sie dowiedzieć w jakim mieście studiuje, co studiuje i dlaczego tak daleko??!! A jeśli przekroczyłam to bardzo przepraszam. A jak Franek po maturze próbnej?? Bo moi znajomi tegoroczni maturzyści coś kiepsko. Ale mam nadzieje, ze w maju będzie lepiej. Całuję i ściskam mocno. ania ps. Dziękuję za łabędzie. Wywołały duży uśmiech na mojej twarzy. To zdjęcie przypomniało mi jak w Krakowie nad Wisłą karmiłam łapędzie i jeden porwał mojej koleżance rękawiczkę, i chciał ją zjeść. Ale chyba mu nie posmakowała ....hehe... i popłynęła sobie do morza..... (rękawiczka oczywiście). ps. I mamy godzinę 2. Spróbuję zasnąć. A jak nie zasnę to coś jeszcze poczytam i może wtedy sie uda.

Aniu!

1.To są takie bezsenne czasy przedwiosenne...muszą minąć. 2.Trzeba koniecznie jechac nad morze!Nic tak nie uspokaja. 3.Mateusz juz skończył studia i za chwilę będzie w domu - jako magister lingwistyki stosowanej.Kończył Uniwersytet w Wellington.Jest z 1977 roku. 4.Myśle że dlatego tak daleko,bo slyszal,że w Nowej Zelandii jest najpiękniej na świecie.I jest. 5.Franek jeszcze nie mial probnej matury.Będzie w kwietniu. 6.Po moich wyczerpujących odpowiedziach śpij dobrze.MU

MU!

 dojechałam, wróciłam, sprawdziłam - dwie ręce, dwie nogi, siedem

 białych i

trzy miliony czarnych myśli - nic nie brakuje, jestem cała!

 wracam - a tu Tornado się wyprowadza z powszechnego - oj nie dobrze,

 nie

dobrze się dzieje... rozrywa mi się wszystko (a w szczególności to, co ma dwie komory i dwa przedsionki) w środku jak pomyślę, że już niewiele TAKICH chwil mi zostało do przeżycia w miejscu, w którym spędziłam ten niełatwy mój czas.... pamiętam, że pewnego lata na tym parkingowym murku "za" czytałam "Białą bluzkę"; w domu, w pudełku ze skarbami leży sobie zdjęcie na tle szarych murów powszechnych; przeżyłam zmianę krzeseł i obsługi, poza Panem Kierownikiem Widowi, co zawsze się uśmiecha i po kilku latach przestał proponować mi już miejsce na balkonie, przesyłając tylko porozumiewawcze spojrzenie, bo zrozumiał, że to "moje podpierane miejsce" nie jest złe dlatego,że podłogowe, ale jest dobre dlatego, że właśnie "moje" i już nawet te blond-rude potwory w kasach mi nie straszne - może nawet i ich będzie mi żal; było zepsute ogrzewanie i wiało po plecach, za to póżniej im się coś poprzestawiało i w sierpniu było

 gorąco jak na równiku; byłam w jednym i drugim bufecie,wypiłam parę

zgrzewek kubusiów na schodach, a kanapkami podróżnymi dokarmiałam powszechne koty; bywałam tam z niejednym Tym Ktosiem ,o którym się już nie pamięta; stałam "za" w deszczu, w słońcu i w mrozie, sama, a czasami z tłumem jakichś obcych ludzi, czasami wystrczało pieniędzy na kwiatka czasami eech; byłam tam jawnie i zupełnie tajnie ("taak, mamuś, tak, jestem u dominiki, jest świetnie, mogę zostać na noc??"); po przedstawieniach jeszcze rozdygotana, pędziłam na wschodni na pociąg albo szukałam w nocy jakichś akademików na nocleg; przeszłam przez różne życiowe style i etapy: glany, flower power, sandały, adidasy, włosy czarne i tysiąc kolorów na głowie, długie i krótki, Kuba i Maciek, dół i góra itd wszystko się zmieniało, a Powszechny stał, do niego się wracało po równowagę.... przesiedziałam, a raczej popodpierałam tam, w kąciku pod ścianą, moją młodość, a teraz najbezpieczniejsze miejsce mojego życia będzie stertą gruzu, niby górą tych samych kamieni, w tym samym miejscu,ale z nich już nie będzie można złożyć nic, do czego można byłoby się przytulić. Smutno się wiosna zaczyna, oj smutno.....

 przytulam

 dziewczynka powszechna (zdezorientowana)

Zdezorientowana!

Twój list powinni wywiesić w gazetce ściennej w teatrze...Poszukam ci jakiegos zdjęcia na pocieszenie.MU

Reportaż? Tak z za kulis? Cenzurę przeszły dwa zdjęcia a) próba czyli dwie minuty i wszystko podobno gra b) koncert zza zielonej firany

To co mogę napisać reportażowo to kilka cytatów, które mnie dobiegły. "Bardzo ładnie dziewczynko" (dziewczynka śpiewająca miała około lat 20) "Powinnaś się ukłonić dziewczynko" - to współprowadząca koncert MU do owej 20 letniej... Za kulisami jeszcze Prański Wojtek K popalał papierosa, zastanawiając się czym jest dla niego głos MU i głos D.O. Nie wiem w końcu do czego doszedł bo nie dobiegły mnie jego słowa ze sceny(niestety). Było też kilka piosenek po angielsku, których ja ni w ząb! Tekstów przetłumaczonych brak! Za kulisami trochę kiepsko słychać i słabo widać, więc pozostają tylko(lub aż)wrażenia z tej drugiej strony.

****

Jest taka Książa Oskar i Pani Róża. Wstrząsający opis oswajania się ze śmiercią, ostatnie 12 dni życia 10 letniego chłopca, jego listy do Boga i próba przeżycia 100 lat. Jak można tyle rozumieć, tyle wiedzieć...To opowieść o tym co się dzieje w takiej chwili, czego chce dziecko. Ale i o rodzicach nie mających pojęcia w jaki sposób się odezwać, jedyne na co ich stać to kłamstwo i ucieczka. A dziecko i tak wszystko wie, chce usłyszeć, że umrze od własnych rodziców, mówi mu o tym ktoś inny ktoś kto pokochał i walczył o ostatnie szczęście, o spokój i odrzucenie lęku. Książka o PRZEJŚCIU! O dziesięcioletnim stulatku. Czytałam to w dużym sklepie książkowym, w kącie dla dzieci, na poduchach! Taki kącik, w którym można malować malowanki, czytać, słuchać bajek...Po przeczytaniu pokolorowałam statek, poszłam na jogę i nic nie mogłam zrobić! 78 stron i jedno życie!

Anu

G. wysyłam jedno bo 1. po co więcej? 2. z tym drugim coś nie tak...   D.

Anu!

Ładnie napisalaś o tej książce...ale ja jej na pewno teraz nie przeczytam.Trzymaj się i dla rownowagi przeczytaj o czymś radosnym.MU

p.s.zdjęcia jak na początkującego forografa moga być.

4.

Kochana MU!!!

Ostatnio na polskim uczymy się o Janie Kochanowskim, w tym także

 uwzględniając współczesne nawiązania do jego twórczości. I właśnie

 mieliśmy wiersz "Rzecz Czarnoleska" J. Tuwima. Jako osoba

 zainteresowana j. polskim zaczęłam szukać innych wierszy i znalazłam

 ten oto:

 Dwa wiatry

 Jeden wiatr - w polu wiał,

 Drugi wiatr - w sadzie grał:

 Cichuteńko, leciuteńko,

 Liście pieścił i szeleścił,

 Mdlał...

 Jeden wiatr - pędziwiatr!

 Fiknął kozła, plackiem spadł,

 Skoczył, zawiał, zaszybował,

 Świdrem w góre zakołował

 I przewrócił się, i wpadł

 Na szumiący senny sad,

 Gdzie cichutko i leciutko

 Liście pieścił i szelecił

 Drugi wiatr...

 Sfrunął śniegiem z wiśni kwiat,

 Parsknął śmiechem cały sad,

 Wziął wiatr brata za kamrata,

 Teraz z nim po polu lata,

 Gonia obaj chmury, ptaki,

 Mkną, wplatują się w wiatraki,

 Głupkowate mylą śmigi,

 W prawo, w lewo, świst, podrygi,

 Dma płucami ile sił,

 Lobuzują, pal je licho!...

 A w sadzie cicho, cicho...

 Ostatnio mam straszny humor. Napisałam tekst do dzieisęciominutowego

skeczu na temat szkoły i... Nie przeszedł. CENZURA. A moim zdaniem tam

 nic niewłaściwego nie było. No ale nieważne.

 Pozdrawiam i przytulam.

 Ola C

 PS. Przepraszam, że tak rzadko piszę- jeśli to ma w ogóle znaczenie...

> PS1. Matura jest po to, zeby ją zdać...

Olu C!

To jeden z moich ulubionych wierszy!Chyba był w antologii?!Już nic nie pamiętam. Ucz się i nie przejmuj cenzurą.MU

Dziękujemy i zamieszczamy - MU - nie mam na ten list odpowiedzi tak miało być czy coś zginęło??? D.

Lepiej późno niź później... Ten tytuł filmu bardzo mi pomógł w

 napisaniu tego listu...

 Droga Magdo - cieszę się, że jesteś! I cieszę się, że Twoje ścieżki

 zawsze biegły w tych kierunkach, które były mi bliskie i docierały do

 tych ludzi, którzy mi się podobali jako Ludzie.

 ........................................................

 Krzysztof J. Kwiatkowski

Krzysztofie J.Kwiatkowski!

To i ja sie cieszę.

I wysyłam w prezencie zapoznawczym ścieżkę mojego sąsiada...jest to ścieżka naniebna.On tam siedzi w tym samolocie i lata nad naszymi domami tak nisko,że nie zdążyłam zrobić zdjęcia z bliska, bo uciekłam do domu ze strachu-naprawdę!MU

Zdjęcie doślę natychmiast jak je dostanę... Dorota

O... Dostałam, więc zamieszczam. 

Pani Magdo !

Wiosna przyszła.

Przywitaliśmy ją tradycyjnym pożegnaniem. Marzanna odpłynęła na łódce ze styropianu. Dwa z jej zdjęć (a sesja była owocna) załączam z pozdrowieniami Ewa E!

Marzanna piekna!MU

3.

MU....

 *uważam, uważam... bezpiecznie używam noża i widelca, żuję gumę, nie

 jem

mięsa, piję czekoladę i kubusia z marakują, krzywo myślę i chodzę, puszczam kaczki na jeziorze, ale nie (za)puszczam się, mało wiem, więc mało mówię i "(...)nie spaceruję nago, nie wypada zbyt głośno mi się śmiać, patrzą się gdy do siebie gadam i dają mi tak niewiele szans(...)"

 *za mną kolejne spotkanie z porugalczykami. tym razem niestety nie

nauczyli mnie żadnych nowych słów (może próbowali, nie twierdzę, że mają twierdzę,o nie, może to ja mam lukę?), ale zaprosili mnie na imprezę 1 kwietnie na co ja "czy to joke?" oni, że "nooo" ale w którym języku mi to odpowiedzieli to who knows? nawet z takimi sipaticznymi stjudentami współistnienie jest pod górkę

 *nasze wspólna znajoma pognała do E. i trzymajmy kciuki!!!! *paszport, bilet, książki...... i ja za parę godzin pociuchciam przez M.

(a propos!ostatnio jak jechałam na południe <naprawdę "nie ma innej drogi na południe"> to przejeżdżając przez wspomniany teren mignęła mi Pewna Postać, z której czarnym workiem obecnie jestem zaprzyjaźniona, ale mogłam mieć przewidzenia, więc informuję niezobowiązująco acz całkowicie!)

 *a na drugim biegunie za to Benetto zafascynowany ostatnio astrologią,

magią i innymi hokus-pokusami. przysyła mi jakieś charakterystyki gwiezdne, rady i takie tam bleee bleee. ostatnio mu wyszło, nie z szafy, tylko z tych fusów, karty czy czego on tam używa w ramach porozumiewania się z Panem Przeznaczenie, nie ważne, oznajmił mi mianowicie, że moją karta życia jest śmierć i przysłał mi druzgocąco dłuuugi i mętny opis takiego ludzia "(...)pełen lęków i obaw, które są cieniami przeszłości. Najważniejsze w życiu jest uporządkowanie psychiki, by pozbyć się autodestrukcyjnych skłonności jakie posiadasz (...) niszczysz siebie poprzez tworzenie negatywnych stanów, które Cię ogarniają i obezwładniają. Aby być szczęśliwym w życiu musisz przyzwyczaić się do zmian i zaakceptować to, że nic nie trwa wiecznie. Koniec jednego etapu daje początek nowemu, często lepszemu. (...) dociekliwy, spostrzegawczy i masz tak zwany szósty zmysł. Wiesz dużo więcej niż widać i słychać. (...)Bujna wyobraźnia i

 zmysł artystyczny. predyspozycja do zawodów artystycznych, a skłonność

 do

wypróbowywania samego siebie do zawodów trudnych czy wręcz ekstremalnych.

(...) Twoim zadaniem życiowym jest wewnętrzne doskonalenie się i duchowy rozwój do którego impuls mogą stanowić trudności życiowe. (...)" coś tam jeszcze było (jedno niejasne zdanie) o partnerach, o wolności, dyrdymały i wszystko generalnie bardzo z perspektywy ego, ego, ego. no sobie myślę! i on w to wierzy?? nie rozumiem, ale nie wiem też jak można wierzyć w cokolwiek, więc się zamykam na tym poletku. "stop" zrobiło mi się przy dwóch słowach: "zaakceptować" i "ekstremalnych", czy raczej "zaakceptować ekstremalnych", chciałam to sobie nabazgrać czarną farbą na suficie, ale wszyscy idąc patrzymy pod nogi,więc co kogo obchodzą cudze napisy na sufitach ... trzeba tylko pamiętać,że od niepozornej, małej rysy rozleciała się niejedna porcelanowa filiżanka. jeden moment od którego wszystko, co po nim, jest pod górkę tak jak interpretacja

 "noooo" portugalczyków.

 przytulam

 walizeczka

 Walizeczko!

Mam nadzieje ,że dotarlaś juz do Czech.Bez Portugalczyków.I że pozbywasz się "autodestrukcyjnych sklonności, ktore posiadasz".Wracaj na studia , póki co lepiej je skonczyc, bo moga sie przydać.Moge ci dac w prezencie szczęśliwa rodzine, ktora dzisiaj do mnie wpadła z faworkami...MU

dzisiejszy maturzysta dla Kamili

2.

Drogie Panie a gdzie sie podziało archiwum? Może poszło przywitać wiosnę? Ale mam nadzieję ze niedługo się odnajdzie, bo chciałam dokończyć czytanie listów Anuli z poprzednich lat. Jest bezbłędna. Uwielbiam Ją i Jej listy. Te różne przygody np.wyprawa do biblioteki, powrót z Kutna i wiele innych. Rozbrajają mnie. Przy takich osobach nie można sie nudzić :) Całuję i ściskam mocno. Pozdrowienia dla Anuli :) ania

Aniu!

1.Archiwum się na chwilę zapodziało.Nie poszlo witac wiosny,tylko wcisnął się nie ten guzik co trzeba, a Melepeta pojechała robic karierę w Elblągu... Zaraz wróci i to się zmieni. 2.Anulę nieoczekiwanie spotkałam wczoraj w Piszu...ze słynną wokalistką Dorotą Osińską...Anula robiła serię portretów zza piskich kulis...to są kobiety, ktore nie lubią nudzić się w życiu. 3.Aby umilic jakos czas oczekiwania na listy Anuli- wysyłam widok z mojego hotelowego okna;oczywiście w Piszu.

dla Ani-łabędzie w Piszu

Mila Pani Magdo, tekst o Kabarecie Starszych Panow rodzi sie w bolach niemalych, bowiem materialy, do ktorych dotarlam podaja a to rozne wersje zdarzen, a to rozne nazwiska. Gdyby mogla mi Pani pomoc:

- podajac chocby dwa, trzy nazwiska aktorow, ktorzy wystapili w pierwszym wieczorze kabaretowym w pazdzierniku 1958 potwierdzeniem (badz zaprzeczeniem) faktu, ze po ustaniu Kabaretu wspolpraca slowno-muzyczna panów Wasowskiego i Przybory trwala nadal (Divertimenta?, Teatr Nieduzy?). Czy do tych programow muzyke pisali inni kompozytorzy informacji, czy Kabaret mial wersje radiowa (jesli tak to czy w radio nadano wszystkie "wieczory² czy tylko poczatkowe. Czy obsada radiowa byla ta sama, co w telewizji przypomnieniem w kilku slowach losow tasm z nagraniami programow Kabaretu po zakonczeniu ich emisji czy byly w archiwum, czy byly kompletne, czy wiele wysilku kosztowalo skompletowanie ich idoprowadzenie do ponownej emisji. Slyszalam, ze nie bylo to latwe. Bede bardzo wdzieczna. Czekajac na rychla mam nadzieje odpowiedz, pozdrawiam serdecznie Wika Filipowicz

Pani Wiko!

1.W pierwszym KSP (16 pazdziernik 1958 rok) -wystapili:Jeremi Przybora , Jerzy Wasowski,Barbara Fijewska,Kazimierz Brusikiewicz,Andrzej Bogucki,Helena Tycówna i Cezary Julski ;taka encyklopedia na temat kto, gdzie ,kiedy i w ktorym kabarecie jest Roman Dziewonski-autor ksiazki pt:"Kabaretu Starszych Panów wespól wzespól"(wydane przez "Proszynski i s-ka' , chyba w 2002 roku).

2.Oczywiscie ze trwala nadal.Ale pan Jerzy nie byl juz jedynym kompozytorem; niektóre "muzyki" napisal na przyklad Adam Slawinski.. Jerzy Wasowski byl do konca najgenialniejszym i najwazniejszym kompozytorem!

3.Byly wersje radiowe.O wszystkim dowie sie pani z ksiazki , o ktorej wspomnialam.

4.Pierwsze kabarety zaginely- nie byly w ogole rejestrowane na celuloidzie, czyli tzw.telerecordingu.A w pozostalych spustoszenia dokonal stan wojenny w 1981 roku. Dzielni zolnierze powywozili to wszystko do jakichs magazynów telewizyjnych w Gdansku..Moje ukochane "Divertimento Stomatologiczne" odnalazlo sie wrecz w kontenerze ...na smieci.Ja ciagle mam nadzieje,ze poniewaz troche sie poodnajdywalo, to moze i do reszty "dokopia sie" jacys mlodzi , dzielni pracownicy telewizji...Pozdrawiam bardzo serdecznieMU

Kolejnym objawem wiosny jest radosne zachowanie moich piesów.

 Wysyłam Melę Pelę nieostroną ale uroczą, i Hesie Malesie - z całkiem

 całkiem minką. Z ukłonami dla Markotnego i Łyżwy! Co u nich?

 A tak w ogóle to uroczyście otwieram sezon na rower!!! całuje rowerowa

 J.

J!

1.Moje psy także szaleją...Markotny bardziej,bo jest juz prawdziwym mężczyzną.Mi H nieostre ale pełne wyrazu. 2.U mnie jeszcze za mokro na rower...sezon roztopowy w lesie. 3.Wpadli za to z wiosenną wizytą kominiarze.PozdrawiamMU

1.