W tym miejscu będę publikuję wybrane listy, nadchodzące do Magdy Umer i jej na nie odpowiedzi

Dobrego czytania.

umermagda@o2.pl 

LISTOPAD 2003r.

9

Pani Magdo Śpiewająca,

 raz jeden (niestety) słyszałam w Pani wykonaniu piosenkę H. Warsa

 "Ach, śpij

 kochanie" w aranżacji p. Stokłosy. W programie "MdM". Miałam nadzieję

 znaleźć ją na płycie "Kołysanki, utulanki" (cudnej zresztą, dziękuję w

 imieniu brązowookiej trzylatki) - ale tu jest w dobrze nam znanej

 wersji harmonicznej. Harmonia, jaką do tej piosenki wymyślił Stokłosa

 jest zjawiskowa i tak do Pani pasuje. Czy nagrała ją Pani na którejś

 ze swoich płyt? PS. Narazie nie chcę lata, wystarczą mi Święta,

 czereśnie mogą poczekać. Pozdrawiam ciepło. Elżbieta

Pani Elżbieto!

Ja nie mam pewności czy w MDM-ie śpiewałam to z Jasiem Stoklosą..chyba nie, bo tam wtedy grali juz jacys młodzi muzycy.Niestety nie pamietam kto, bo to był jednorazowy prezent dla Wojtka Manna na Dzień Dziecka(on spal w łóżku jako dziecko,a ja utulałam go do snu, jako mama,jeżeli dobrze pamietam).Ale bylo jeszcze jedno nagranie tej kołysanki, nagrane na płytę pt:"Mamine kolysanki", kilka lat temu.Może to o tę wersje pani chodzi?Jesli ją znajdę,to i znajdę nazwisko aranżera,ale na razie nie widzę jej nigdzie.Pozdrawiam Brązowooką MU

Moim zdaniem ta płyta jest w ciągłej sprzedaży i można sobie ją kupić nawet przez internet (choćby w sklepie MERLIN.PL) pozdrawiam - Dorota

Bardzo, bardzo, bardzo dziękuję za wiersz...

 tyle radości...

 pozdrawiam

 milena

M!

Conajmniej połowa radości po mojej stronie!Pozdrawiam MU

...razem z serdecznymi pozdrowieniami i ciepłymi uściskami

m.sz

 M.Sz!

Bardzo dziękujemy!!!No naprawdę!MU

Do listu dołączony jest prezencik, którego nie umiemy zamieścić na stronie...

Pani Magdo….

Jakie jest lekarstwo na nieszczęśliwą m iłość, bo za chwilę oszaleję?

Olga

 

Olgo!

Ja odpisuję po trzech dniach, więc może byc za późno...

 

Jeżeli jeszcze jestes przy zdrowych zmysłach to ci sie tak pomądrzę: - jeżeli to jest prawdziwa i wielka milość- nie ma lekarstwa,a jesli takie sobie zakochanie,które ci sie wydaje milością,to wyleczy cię z niego nastepne uczucie...na które można czekać i czekac O WIELE ZA DŁUGO czasami.

Na tym polega ta okropna mlodość niestety.Jeżeli pocieszy cie wiadomość,że różne starsze kobiety chorowały w mlodości na to samo,to cie pocieszam, jako przedstawicielka różnych starszych kobiet.MU

Nie czytam żadnych listów nadchodzących na adres Strony zanim nie dostanę ich na swoją skrzynkę od Magdy Umer. Wstyd się przyznać ale na ogół nawet tych które osobiście tu zamieszczam nie czytam bo zwyczajnie nie mam czasu... Bardzo pozdrawiam Dorota

8.

Taki gest

Miłość to jest taki kram,

w którym liczy się gest.

Zanim więc zrobisz pierwszy krok,

musisz wiedzieć jak to jest.

Kochać to nie tylko fiołki i róże.

Może nawet częściej burze,

z których trzeba jakoś wyjść.

Sztormy, wichry, huragany,

nie uciekaj z tym do mamy,

tylko pierwszy podaj dłoń.

Ty ją chroń.

Raz kolejka a raz wózek,

czy zebranie, próba w chórze,

z kolegami pięćdziesiątka albo dwie.

Ciemne schody i podwórza,

znowu tam nadciąga burza,

ale pierwszy podaj dłoń – proszę cię.

Ty ją chroń.

Miłość to jest taka łza,

której blisko jest do dna.

Zanim więc zbijesz pierwsze szkło,

dowiedz się czy warto, bo:

Kochać to nie tylko fiołki i róże.

Może nawet częściej burze,

z których trzeba jakoś wyjść.

Sztormy, wichry, huragany,

nie uciekaj z tym do mamy,

tylko pierwszy podaj dłoń.

Ty ją chroń.

Raz kolejka a raz wózek,

czy zebranie, próba w chórze,

z kolegami pięćdziesiątka albo dwie.

Ciemne schody i podwórza,

znowu tam nadciąga burza,

ale pierwszy podaj dłoń – proszę cię.

Ty ją chroń.

(Jakub K)

Panie Jakubie!

Ja bym jeszcze popracowała nad tym tekstem.Widać wyraźnie pod czyim jest pan wpływem ale na razie tylko pod wpływem... ps.Co to jest 82 11?MU

 Poezja dzwieku-Teatr Dramatyczny-10 listopada

 Dzien dobry. Pisze wlasnie swojego pierwszego emaila. Nazywam sie i

Albert Pesko i mialem zaszczyt i przyjemnosc byc na spotkaniu z

 pania i pania Urszula Dudziak w Teatrze Dramatycznym 10 listopada.

 Ciekawa i oryginalna formula. Sala teatralna nie miejscem akcji

 fikcyjnego przedstawienia lecz realnej, rzeczywistej

 rozmowy.Podobalo mi sie bardzo to spotkanie i moim znajomym rowniez.

 Zabawna i dowcipna byla tez improwizacja wokalna obu pan konczaca to

 spotkanie. Moim zdaniem godny uznania i podziwu jest tez odwazny

 pomysl stworzenia alternatywnej sceny niezaleznej od wielkich wytworni

 plytowych. Oby sie powiodlo. Po zakonczeniu spotkania pozwolilem

 sobie zlozyc probke mojej tworczosci na rece sympatycznej dziewczyny

 wspolpracujacej z pania przy redagowaniu witryny internetowej.

 Teksty tych osimiu piosenek powstaly w 1995 roku, a wiec osiem lat temu.

 Mimo uplywu czasu temat jest nadal aktualny i chyba raczej malo

 poruszany w tego rodzaju tworczosci.

 No tak temat tematem, ale jest jeszcze kwestia formy. I tu mialbym do

 pani prosbe o kilka zdan recenzji. Nie obrazam sie na uzasadniona

 krytyke. Zainteresowany jestem rowniez nawiazaniem wspolpracy z

 wokalistami, wykonawcami.

 Z powazaniem Alber

Panie Albercie!

Dziękuję za miły list ale nie jestem pewna czy ucieszy pana moja odpowiedź... A właściwie to jestem pewna, że nie ucieszy niestety.Sam chciałeś Grzegorzu D. Dorotka przekazała mi pański scenariusz.Ponieważ napisal pan na wstępie,że czytał te teksty pan Janusz Józefowicz i powiedział,że mu się podobają, próbowałam i ja podejść do nich kilka razy,w nadziei,że za którymś razem coś w nich mi się spodoba.Niestety. Otóż ma pan rację, że temat- czyli uprawianie sportu - jest nadal aktualny.I w takiej ogromnej ilości słów rzeczywiście rzadko poruszany w tworczości poetyckiej...Przed panem to chyba tylko Kazimierz Wierzyński tak się zachwycał sportem.Ale i lepiej to robił. U pana jakis nie do opanowania galimatias(jakby jakiś galimatias byl do opanowania!).Czasami jest rym,czasami znika ni w pięć ni w dziewięć .Czasami jest rytm,czasami rezygnuje pan z niego w najmniej oczekiwanym momencie...Poza tym te teksty są ,moim zdaniem, po prostu słabe.

Pisze pan,że również kręci filmy amatorskie...Ja bym się na nich skupiła.Może okaże sie ,że pana talent "wybuchnie"w innej dziedzinie? Życzę tego gorąco i pozdrawiawiam MU

List dziękczynny

Droga moja imienniczko, już minął rok z okładem gdy wysłałam do Pani

list. List był wysłany na adres TVP z prośbą o dostarczenie na Pani ręce. 

Wówczas jeszcze nie miała Pani swojej strony internetowej.Fakt

posiadania przez Panią swojej strony internetowej bardzo ułatwił mi

 dotarcie do Pani bezpośrednio.Przypuszczam że mój list utonął w morzu

papierów w TVP.Składam Pani serdeczne podziękowania za próby ocalenia

 od zapomnienia takich perełek jakimi niewątpliwie były i są nadal

 (dzięki Pani) Kabarety Starszych Panów.Ja wychowałam się na nich

 (1951rocznik) i bardzo chciałam żeby moja córka (1973rocznik)

 mogła również miała możność poznania tego jakże subtelnego

 dowcipu.I tu właśnie Pani przyszła z pomocą.Dzisiaj Ona zaszczepia

 ten dowcip swojemu mężowi,który pojęcia nie miał o tej

 twórczości.Kupuję wszystko co ukazuje się na rynku.Mam

 książki,kasety magnetofonowe oraz płyty CD.Ponieważ wiem że jest

 Pani zaprzyjażniona z Panem Jeremim Przyborą,zwracam się do Pani z

 prośbą czy mogę na Pani ręce przesłać list dla Pana Jeremiego?

 Niestety Pan Jeremi nie ma swojej strony internetowej.Gdyby miał

 nie fatygowabym Pani.Dziękuję Pani za moc przeżyć duchowych

 jakimi były "Rozmowy o zmierzchu" czy niezapomniany

 koncert "Zielono mi".Serdecznie Panią pozdrawiam,życzę Pani

 dalszych sukcesów oraz dużo,dużo zdrowia z poważaniem Magdalena  Piotrusiewicz.

Pani Magdaleno!

1.Tamten list na pewno utonął w morzu telewizyjnych papierów...nie tylko takie papiery tam utonęły... 2.Może pani , oczywiście przesłać list dla Mistrza.Ja codziennie rozmawiam z nim przez telefon i przynajmniej raz w tygodniu spędzam z nim kilka godzin.

Mam to wielkie szczęście.Pozdrawiam i wysyłam zdjęcie, specjalnie dla pani.MU

 Szanowna Pani Magdo!

 Dzisiaj piszę do pani uroczyście, a to dlatego, że dokładnie rok temu

 wysłałam do pani pierwszy list. W głębokim listopadzie, z nastrojem

 bardzo na barkier, z rozsypką... Teraz jest o niebo lepiej w

 porównaniu z tamtą jesienią. Może ciężko w to uwierzyć, ale mimo

 wszystko lepiej znoszę te szarugi! Podobno moja odporność zarówno

 fizyczna jak i psychiczna nie jest zbyt wysoka. Słyszałam to

 wielokrotnie, ale dzięki zeszłorocznej "walce" dziś jest mi łatwiej.

 Znów jestem chora, bo okazało się, że te antybiotyki co ostatnio

 brałam, dla mnie nie były zbyt pomocne. Teraz nie mam anginy, a mam

 jakieś tam bakterie, gardło i tak boli i w dodatku musze jeszcze jeść

 dużo jogurtów, a nie przepadam... Ale to, że jesień, że jakieś tam

 dolegliwości i inne przeciwności, nie przytłacza mnie!!! I chce mi

 się wciąż uśmiechać, i walczyć o nastrój i o to by być dobrym

 człowiekiem! Dzisiaj uśmiecham się ciepło do pani i DZIĘKUJĘ ZA

 WSZYSTKO! Jot

 Pozdrowienia,

 Jolanta

 Moja stala korespondentko!

To wielkie szczęście,że ci się chce walczyć o nastrój ,wciąż uśmiechać i być dobrym człowiekiem.Nie każdemu się chce niestety.Pozdrawiam uroczyście, rocznicowo.Trzymaj się zdrowoMU

 Najbardziej lubię...

 ...najbardziej lubię las, gęsty, liściasty, jesienią o poranku...kiedy

wszystko spowite mgłą i

 rosą...

 ...najbardziej lubię las, gęsty już bez liści, zimą kiedy słońce nisko

prześwituje przez drzewa...

 ...najbardziej lubię miasto głośne, pełne spieszących się ludzi,

 wieczorem

kiedy deszcz pada, a ja

 zza okna autobusu spoglądam na rozmazane kolorowe światła neonów...

 ...najbardziej lubię miasto o świcie jeszcze zamglone i pomarańczowe

 od

niezdecydowanych

 latarni...kiedy słychać głośne kroki pierwszego przechodnia i

przejeżdżające nieliczne samochody....

 Po wyciągnięciu arytmetycznej średniej okazuje się, że najbardziej

 lubię

mgłę.

 Pozdrawiam

 Magda

Magdo!

To jest prawie wiersz.Najbardziej podobają mi się niezdecydowane latarnie...Pozdrawiam bardzo serdecznie!MU

Kochana Pani Magdo!

Kilka razy zabierałam się do napisania listu do Pani, ale jakoś brakowało mi odwagi...w końcu się jednak zdecydowałam. Chciałam z całego serca podziekować Pani za wszystkie piosenki, za tę stronę, za to, że Pani po prostu jest. DZIĘKUJĘ. Ja jestem świeżo upieczoną studentką filologii polskiej, również mam na imię Magda, uwielbiam zwierzęta (mam ich w domu całkiem sporo!), poezję i Tatry. Najserdeczniej pozdrawiam i życzę dużo słoneczka (zawsze, nie tylko w pochmurne dni)i uśmiechu na twarzy.

Magda

P.S. Pozdrowienia także dla piesków (proszę je ode mnie pogłaskać!).

Pani Magdo, która w końcu się zdecydowała!

1.dzisiaj było piękne słońce- to chyba od pani...

2.Usmiecham się od ucha do ucha.Psy pogłaskane i szczęśliwe. 

3.Proszę pozdrowić swój zwierzyniec.I nie bać sie pisać.MU

"SNUJE I ŁOMOTY"

 Którejś nocy włączyłam radiową "trójkę",

 Wojciech Mann puszczał swoje ulubione łomoty...

 i bardzo, bardzo brakowało snuji...

przytulam najmocniej

 milena

Mileno!

A jak mi brakuje Wojtka i tej audycji!

PozdrawiamMU

7.

Pani Doroto!

Moja koleżanka, z którą byłam w piątek w Teatrze Na Woli, po wysłuchaniu Pani wykonania "Dzikiej róży", stwierdziła, że pierwszy raz czuje, jak jej dziecko (jest w szóstym miesiącu ciąży) cieszy się. Była Pani niezwykła, wszyscy byliście. Gratuluję i dziękuję.

Pani Magdo!

Dziś tylko jedna, mała prośba.

Czy mogłaby Pani przekazać temu swojemu Sąsiadowi, że jeszcze raz będzie tak świetnie wyglądał i pięknie się uśmiechał, to ja zacznę cierpieć na bezsenność?

Kłaniam się nisko Paniom

Marta

Pani Marto!

1.Cieszę się w imieniu Doroty i pozdrawiam matkę z sześciomiesięcznym zadowolonym. 2.Przekażę z chęcią;rzeczywiście się trzyma już dobrą chwilę.Proszę spać spokojnie,bo to jednak ojciec czwórki drobiazgu...Pozdrawiam MU

Ja w swoim imieniu też się cieszę. Naprawdę bardzo dziękuję i pozdrawiam Was wszystkich...

"Ulica Szarlatanów"- słów brak. wybrałyśmy się z Ewunią i bardzo nam

 sie podobało. a Dorotka Osińska!!!!niesamowita. co za głos!!!!

 poezja Gałczyńskiego przewija sie w moim życiu od lat. najpierw

 czytywała mi mama w dzieciństwie, a siostra z pamięci mówiła śmieszne

 wierszyki.

 potem sama czytywałam. mimo niechęci do poezji, jaką zrodziła we

 mnie szkoła, niestety...

 a potem już jako dorosła całkiem osoba wybrałam się na koncert

 niesamowitej MU do Prania, a wiadomo, że jak Pranie to i Gałczyński.

 po koncercie kupiłam 2 książki : biograficzną i tomik poezji, i

 zostałam tam na parę dni. chodziłam po lasach i łąkach, i czytałam...

 i było cudownie nie do opisania!!!

 jedno jest pewne: gdyby nie Pani koncert na pewno nie przeżyłabym tych

 pięknych chwil! dziekuję!!!

 pozdrawiam

 milena

 p.s. jeszcze dodam, że dla mnie " Antologia..." to skarb

 i zaglądam do niej codziennie.

 przesyłam jeszcze jedno zdjęcie z Prania, troszkę zniszczone,

 przepraszam.

 Pani Mileno!

Cieszymy się z Dorotką(może coś dopiszesz?) i pozdrawiamy serdecznieMU p.s.Dobrze że pani napisala o tej antologii...brak mi silnej woli i konsekwencji ...i ciągle chcę ją zakończyć...a dzięki takim słowom-może jeszcze trochę się "w nią " pobawię.MU p.s 2.to nie zdjęcie jest trochę zniszczone tylko desygnat tego zdjęcia...Ale miło.

Jejku…. Ale ze m nie blondynka!!!!!! Dosłownie! Oto parę przykładów:

Zapisała m sobie Pani stronę w Ulubionych, dokładniej tę część z lista m i. No i wchodzę codziennie, a ta m korespondencja się zatrzy m ała na końcu października. Więc w duchu wścieka m się troszkę, ale wy m yśla m dla Pani tysiące usprawiedliwień. No przecież każde m u się m oże zdarzyć… a że 3 tygodnie? I dziś coś oświeciło i weszła m do Pani ze strony Kj. A tu strona Pani żyje!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Dzwonię do przyjaciółki i skarżę się przez godzinę, ze jeste m gruba, że m usze się odchudzić i pyta m – znasz jakiś sposób? A Ona na to „Matko Boska, daj Ty m i święty spokój, to nie ja m a m dyplo m dietetyka tylko Ty!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” ……no ale ja jakoś siebie nie u m ie m …. L

Ta sa m a przyjaciółka wysłała m i m aila. Przez 20 m inut kłóciłyś m y się, bo twierdziła, że m a m otworzyć załącznik a ja Jej na to, że załącznika nie m a m . W końcu zdesperowana postanowiła m Jej wysłać to co dostała m na gg. Skopiowałam, wysłałam… a tu link na stronę zrobił się niebieski i tylko dzięki temu go dojrzałam…. No ale przecież link to nie to sa m o co załącznik… A przy okazji przesyła m instruktora kursu tańca 

http://www.narva.ee/~nedo/

Może to jakieś przesilenie list op adowe? Kilka dni te m u była m u babci i tak położyła m głowę na stole i powiedziała m „Babciu, ja na starość to się strasznie leniwa robię…..”

Pozdrawia m

Olga

 

Dietetyku Olgo!

1.To na pewno przesilenie listopadowe.

2.najbardziej mnie cieszy adres kursu tańca!

3.Ja na starośc sie także bardzo leniwa robię.I niestety nie mam ztego powodu najmniejszych wyrzutów sumienia.UWIELBIAM LENISTWO!

4.NIE MA OBOWIĄZKU ODCHUDZANIA W LISTOPADZIE,GRUDNIU,STYCZNIU I LUTYM.Od marca można zaczynać dopiero.Każdy dietetyk powinien to wiedzieć...

5.Pozdrawiam zajadając czekoladę z orzechami...MU

 Pani Magdo droga,
z radością donoszę
(chwalę się co tu kryć..)
że w naszym domu pojawił się Nowy Pies
rasowy nie rodowodowy Ogar Polski
wabi się Fiodor
(bo wszystkie nasze zwierzęta są na literę F.
[byli Flądra i Fidel, są Figa i Filip. no i teraz Fiodor oczywiście!])
jest malutki, pomarszczony i "zastrupiały" czyli pełen strupków
okazało bowiem się, że trafił On do naszej Pani Weterynarz
(wcześniej zajmowała się Fidelem) jako ostatni z miotu do uśpienia

 (bo chory)
Pani Dotor zapytała czy może go sobie zostawić

a właścicielka miotu zgodziła się 
Pani Doktor podleczyła Pieska
stwierdziła że wszystko będzie ok i podarowała go nam.....
i tak dzisiaj w późnych godzinach wieczornych Cudo
zwane dotąd Parszywką (z powodu strupków)
a od dzisiaj Fiodorem
(niestety nie udało mi się wywalczyć imienia Facet :)
trafiło do naszego domu
koty ogólnie zazdrosne. Figa obchodzi go z zainteresowaniem, obserwuje
Filip warknął na niego i obrażony niczym hrabia wyszedł ...
na szczęście Młody nie jest dość zaznajomiony ze światem by wiedzieć
że nie jest Ulubionym_Bohaterem_Dnia_Codziennego_Kotów
nakarmiony śpi sobie w swoim nowym kojcu i wygląda przecudnie
o czym z sercem wypełnionym szczęściem zawiadamiam
Do,.......:)
P.S. Fiodor już niedługo będzie wyglądał mniej więcej tak
 


DO!

No to jest wiadomość!!!

Fiodor- piękne imię!Moim zdaniem ładniejsze niż facet.Za chwilę koty go zaczną tolerować a może nawet polubią.Zdjęcia rosnącego Fiodora

OBOWIĄZKOWE!Ale będziesz miała weołą zimę!POzdrawiam Wszystkich bliskich , z kotami włącznieMU

....marzy mi się taki parasol i jedna czarna sukienka! pozdrowienia pozdrowienia

 Bosa! Taki parasol nie marzy sie nielicznym.PozdrawiamMU

6.

• 20 lat temu dałem się zahipnotyzować, (a facet powiedział, że sugestia rzucenia SIĘ nie przyjęła - wzmocnił mi motywację za to)
• wielokrotnie liczyłem papierosy i stopniowo ograniczałem lub wydłużałem czas pomiędzy skończeniem jednej paczki a rozpoczęciem następnej
• 17 lat temu  wyjechałem do Włoch bez papierosów wiedząc, że tam paczka kosztuje mniej więcej 1/8 mojej pensji (nie paliłem i nie spałem 4 doby - a potem już kupowałem)
• 8 lat temu żułem nikorett, W moim przypadku wyglądało to tak, że brałem nikotynę i z papierosów i z gumy
• 5-4 lat temu (mniej więcej rok trwało) przerzuciłem się na papierosy o minimalnej zawartości nikotyny - na sztuki palę mniej więcej tyle samo
• 4 lata temu poddałem się akupunkturze w tej sprawie
• Nadal mam wzmocnioną motywację - Z WŁASNEJ WOLI palę na balkonie niezaleznie od pogody
• ... moze i plasterka spróbuję??? - ale to chyba to samo guma do żucia tyle, że uwalnia się równiej.-

5.

Pani Magdo,

Ogladalismy z zona koncert p.Koniecznego.

 Piekny,wzruszajacy.

 Dziekujemy.

 Serce sie rwalo od roznych uczuc.

 Kiedy Groniec spiewala Tomaszow

 mialem lzy w oczach.

 Tak naprawde myslac o interpretacji

 Demarczykowej, o niej samej.

 Taka szkoda, ze juz nie spiewa.

 Ostatnio sluchalismy ja w Gdansku chyba

 jakies 5 moze wiecej lat temu.

 Juz wszystko sie miesza w niepamieci.

 Gdyby jakims sposobem moglaby Pani

 przekazac Jej nasze blaganie.

 Z zamknietymi oczami

 powtarzam sobie:

 Ta nasza mlodosc,

 Ta nasza mlodosc.

 Nie wiem, juz sam nie wiem,

 czy wachlarz dotarl do tego

 przedziwnego, podanego mi adresu.

 Codzien zasypiam myslac o moich dziwnych

 zyciowych przygodach z ludzmi.

 Dziekujemy z Malinia, moja zona,

 za ta godzine. Pozdrawiamy.

 Waldek Bartnicki

Panie Waldku!

Ewa Demarczyk moim zdaniem jeszcze śpiewa , tylko rzadko.A w tym koncercie nie wystapiła, bo od ponad ćwierć wieku są z Zygmuntem Koniecznym śmiertelnie pogniewani...pewnie sami juz nie pamietaja o co "poszło"...A my

(słuchacze) na tym tracimy.Tak to w życiu bywa, niestety. p.s.Wachlarz dostałam, nawet go sfotografowałam i zamieściłam w antologii, razem z wierszem dla pana...Bardzo dziękuję raz jeszcze!!!MU

KOCHANA PANI MAGDO!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Wszyscy cały czas wytrwale i niezmiennie narzekają na jesień i listopad.... A ja , przynajmniej odkąd opuścił mnie potwór jesiennego zniechęcenia :), myślę, że jesień jest piękna i wspaniała!

Za każdym razem kiedy , kiedy piszę do Pani, przed moimi oczami pojawiają się obrazy z dzieciństwa. czasami udaje mi się ugyźć w klawiaturę i powstrzymać od pisania o nich, czasami potrzeba podzielenia się nimi z Panią jest silniejsza ode mnie...  i dzisiejsza noc jakoś sprzyja wspomnieniom. Oto dowód potwierdzający wyższość jesieni nad pozostałymi porami roku, bo tylko w październiku i listopadzie kolorowe liście fruwały i chciały się bawić z małymi, niegrzecznymi dziećmi, które zamiast spać, niebezpiecznie wychylały się przez okno:):

Mama siedzi na moim łóżku i nuci mi kołysankę. Okrywa mnie kołderką, przytulnie się uśmiecha, wychodzi na paluszkach, domyka drzwi. Po chwili ja wygrzebuję się z łóżeczka, podchodzę do okna, siadam na parapecie. Delikatnie, leciutko wychylam główkę przez lufcik i roztaczam na ulicy swój świat, w którym…

…plastikowa butelka tupie i turla się po chropowatej jezdni, jesienny liść szumi sunąc po płytkach chodnika. Zatrzymuje się przy latarni, poczym chwileczkę gawędzi z wiaterkiem. Ten unosi go, bierze w łagodne swe objęcia i kołysze nim – wesołe miasteczko w ruch! A po chwili diabelski młyn gwałtownie staje, liścik wyskakuje i ześlizguje się po Mlecznej Drodze i tuż przed Ziemią lekko ląduje w czerwonej kołysce płatka róży. Zasypiam opierając głowę o szybę… Do pokoiku wkrada się mama. Ostrożnie bierze swoją trzylatkę na ręce i ponownie układa w kolorowej pościeli.

Tylko jesienią zdarzają się takie cuda.... Może warto w ten sposób przyjrzeć się jesieni?? Nie wspominając już o długich, melancholijno-leśnych spacerach wśród złoto czerwonych drzew. Proszę , niech Pani spróbuje!!!:))))))

 

PS1.  Studia zaczęły się już prawie 2 miesiące temu, ale dopiero teraz się lepiej poznajemy i dopiero teraz "wyszła na jaw" moja wielka miłość do twórczości Agnieszki Osieckiej i Pani śpiewu;) Wszyscy natychmiast zaczęli pożyczać ode mnie tomiki, płyty i kasety, wiec gdy zaliczymy już wszystkie kolokwia(oby.....) , czeka Panią inwazja maili moich koleżanek z grupy..;)))))

 

PS2 Ostatnio spotkała mnie taka sytuacja: wracam sobie z uczelni i spotykam dwie małe sąsiadki (2, może 3 klasa podstawówki). Witam się z nimi i zmierzamy razem w stronę naszego bloku, opowiadając sobie śmieszne historyjki. Rozmowa toczy się bezosobowo, do pewnego momentu, w którym - jedna z dziewczynek - mówi do mnie: "Proszę Pani". Myślałam , że się rozpłaczę i tupnę nogą. Nieporozumienie zostało natychmiastowo wyjaśnione i już jestem 'Natalia', po prostu, uff :))

Bardzo podobna sytuacja spotkała mnie na... Pani stronie;) Zawsze pisała Pani do mnie : "Natalio", raz nawet: "Miła Natalio"(!!!), a ostatnio: "Pani Natalio"..... A jestem jeszcze małą kaczuszką, która nie chce ,żeby do niej mówiono per pani, proszę..!!!:))))

 

PS3 Wysłałam wraz z ostatnim mailem (o Balu duszyczek na podświetlonych słońcem chmurkach) zdjęcie zachodu słońca nad Gdynią, nie wiem czy doszło. Jeśli nie , to z przyjemnością wyślę je drugi raz.

 

Pisała Pani ostatnio o wierze... Mój bardzo religijny kolega i najlepszy człowiek, jakiego w życiu spotkałam, napisał mi kiedyś w smsie: "Otulam Cię swoimi dużymi, bezpiecznymi, anielskimi skrzydłami, życząc Ci wiary, nadziei i miłości"

I ja Panią otulam serdecznie i najmocniej, jak tylko potrafię!!:))))

 

Pozdrawiam cieplutko!!!!!!!

 

Aha, wysyłam jeszcze fragment chodnika, na którym czasami tupie i turla się butelka z liściem, a czasami niezwykli goście:)

Natalia

Mala kaczuszko!

 

Jasne - tak także przyglądam się jesieni.dziękuje za otulenie  i fragment chodnika!MU

 

 

Dzień dobry Pani Magdo

Bardzo byłabym wdzięczna o podanie terminu eliminacji konkursu na interpretację piosenek Agnieszki Osieckiej. Serdecznie pozdrawiam Elwira Browińska - Rybak

Elwiro Browińska-Rybak!

Ode mnie jest link na stronę pt:"Okularnicy".Tam możesz się wszystkiego dowiedzieć.Do tej pory było to zawsze na wiosnę...PozdrawiamMU

Koncert z piosenkami Z. Koniecznego - piękny! Śpiewając "taki śmieszny

 jesteś pod oknem..." wywołała pani promienny uśmiech na twarzy pana

 Andrzeja P., a to dość rzadkie chyba...a bardzo ładnie się umiecha ten

 pan!

 Często sobie myślę, że lepiej by było być już kobietą stateczną, mąż,

 dzieci, praca, proza życia - dla równowagi, bo u mnie cały czas

 poezja, nastroje, emocjonalność, a jednak "ta nasza młodość, z kości i

krwi (...) ta para skrzydeł zwiniętych w nas". W tym też jest coś pięknego... I wiem już dzisiaj, że będę do tego zawsze wracać.J

J!

Ten pan to i ladnie sie usmiecha i ładnie smuci.PozdrawiamMU p.s.ustatkuj się , chociaż na jakiś czas...

Ale sie cieszymy!!!MU

Dzien dobry, lub dobry wieczor! (Zaleznie od pory, w ktorej Pani

 czyta)

Jestem swiezo po rozmowach w Teatrze Dramatycznym, a przedtem

Pamiętajmy o Osieckiej w DKS (A moze Pani nawet pamieta... Taki blondyn mlodziutki w pierwszym rzedzie, na podlodze... :)). Spraw, ktore chcialem poruszyc w tym mailu jest tak wiele, ze az mam problemy z rozpoczeciem...

Moze najpierw napisze ze duzo Pani wniosla do mojego krotkiego,

16-letniego zycia i jestem Pani niezmiernie za to wdzieczny. Jest Pani jedna z tych osob, dzieki ktorym pokochalem TEN nurt muzyczny... Pani muzyka pomogla mi juz w tak wielu chwilach, ze nawet nie bede sie rozdrabnial, zeby wymieniac pojedynczo...

A teraz bym potrzebowal jeszcze raz pomocy, tylko juz w nieco

zmienionej formie. Otoz zupelnie nie mam glosu, dykcji, ani innych warunkow sprzyjajacych spiewaniu, a poezje o ile uwielbiam, to nie potrafie jej pisac. A jednak bardzo chcialbym sie udzielac jakos w zyciu... "Tej bohemy"... Bo nie wiem jak to inaczej nazwac. Bylbym wdzieczny, gdyby Pani mi jakos w tym dopomogla. Na poczatek, moze moglbym jakos dopomoc w tworzeniu, czy tez raczej ewoluowaniu Pani strony internetowej, gdyz mam w tych sprawach pewne doswiadczenie. Ale bede zobowiązany za wszystko, co by mi mogla Pani pomoc zorganizowac

 Z seredecznoscia (Nie znosze slowa "powazanie" - takie oschłe...)

 Piotrek Dworzański

Piotrku Dworzański, ktory chciałbys sie jakos udzielać w zyciu! 1.Pamiętam cie z domu Kultury na Ursynowie! Miałeś błyszczące oczy i siedziałes kolo pani,ktora wszystkie teksty znała na pamięć...tak? 2.W Teatrze Dramatycznym też chyba uśmiechnęlismy sie do siebie?Tak? 3.W sprawie pomocy i udzielania się zwróć sie do Dorotki czyli Melepety.Ona tu rządzi.Pozdrawiam i cieszę sie,że napisales.MU

4.

Dzien dobry!

 Trudny dzien przede mna:(. Dluuugi przede wszystkim i nie za ciekawy

niestety:(! Trudny, bo pierwszy raz sama w tej nowej firmie tyle godzin. Juz na wstepie dostalam reprymende, moim zdaniem troche nie sprawiedliwa i bede to teraz usilnie udawadniac:): po pierwsze nie bylo fair bo pracuje dzisiaj dlugo a popsuto mi humor juz od 7 rano:( i to juz powinno wystarczyc, ale sa jeszcze inne powody, a mianowicie powod ochrzanienia, zaparkowalam na miejscu sekretarki naszego szefa, ale pracuje przeciez od nie dawna, a miejsce nie jest podpisane ani zaznaczone w jakikolwiek sposob, powinnam doradzic, zeby napisala "moje miejsce'" i na dole podpis na takim dziwolongu bym nie stanela! Zreszta, po trzecie, nie chodzi zupelnie o to ze zwrocila mi na to uwage, pewnie miala prawo (bo ja jestem madra dziewczynka i ma jak w banku, ze bede parkowac dwie ulice dalej:) ), ale to w jaki sposob to zrobila. Nie powiem powiedziala dzien dobry i w ogole, ale potem grzecznym spokojnym lecz stanowczym i jakos tak w zupelnosci nie milym glosem orzekla, ze 7 lat pracowala sobie na to miejsce parkingowe i mam nie stawac bo to jej! No ja jako nowy pracownik poczulam sie troche obco, nawet bardzo obco. Coz, przeprosilam jak najlepiej potrafilam w tym momencie, wykrzesalam z siebie wszystko na co mnie w tej chwili (o 7 rano) bylo stac, powiedzialam ze nie wiedzialam, ze sie nie powtorzy i odlozylam sluchawke, ale zal i niesmak pozostal. Warto tu jeszcze nadmienic, ze miejsc parkingowych jest duzo, jestem sklonna nawet napisac, ze wystarczajaco duzo. Poza tym kobieta byla zawsze stosunkowo mila, powiedzmy, ze ma zly dzien tylko dlaczego od samego rana wlasnie do mnie. Jestem chora, bo przejmuje sie takimi rzeczami wiem, ale co zrobic, nie potrafie inaczej. Zdenerwowala mnie kobieta od samego rana, ale dam jej kredyt i zobaczymy. Tak to moj dzien sie zaczal.

 Pozdrawiam Kasia

 P.S. Jak tam jesienny humorek?

Kasiu!

1 Jesienny-szampański.Może dlatego,że mam swoje miejsce parkingowe. 2.Jesteś chora.Bo przejmujesz się takimi rzeczami. 3.Nowy pracownik może sie czuć obco...a za siedem lat, z własnym miejscem parkingowym...bedziesz milsza dla młodej dziewczyny, ktora nie zaparkuje jak należy! 4.To wszystko przez ten listopad.Każdy pretekst jest dobry,żeby ponarzekać...Pozdrawiam i życzę ciekawszych dni w życiu.MU

MOJE MIEJSCE PARKINGOWE

Dzień dobry.

 Mocno drżą moje ręce,ale piszę.

 Przed chwilą przeczytałam wywiad przeprowadzony z Panią przez Alinę

Gutek.I chciałam podziękować,bo znalazłam tam słowa,które być może pomogą moim przyjaciołom,którzy po czterech latach powoli od siebie odchodzą...

 Pozdrawiam Panią,Pani Mu.

Dag!

Aż muszę zajrzeć co ja tam takiego nagadałam, bo nic nie pamietam... Ale jeśli pomoże ...to wspaniale!!!Pozdrawiam -pani MU

Wiedza o drugiej osobie nie musi się brać prosto ze słów prawda?

„No przynajmniej z tych listów się czegoś o Tobie dowiem...” To jest myśl na dzisiejszy dzień a raczej noc.  Nie to, żeby zabolało, raczej po raz kolejny zdziwiło i trochę rozśmieszyło bo ja do jasnej ciasnej nigdy w życiu nie byłam tak otwartym człowiekiem, no do prawdy nigdy. Może w porównaniu z krzywą przeciętną to nadal jestem nie mieszcząca się  ale odchylenie zmniejsza się znacznie. Jest taka książka pani Kotowskiej pt.”Jeż” Adoptowany chłopiec, który ma kolce- rani ale za to koloruje czarno-biały od wielu lat ogród rodziców. W miarę jak Piotruś  czuje się coraz bardziej bezpieczny, kolce odpadają i już nie ma czym „kolnąć” swoich rodziców ...nadchodzi w końcu moment, po długich pięknych, trudnych chwilach,  kiedy to  matka może  powiedzieć „Leć synku, jak to dobrze, że nie boisz się latać” to jest chyba to-  nauczenie się samodzielnego latania, dzisiaj przedtem trzeba zrzucić kostium jeża bo jak wiadomo kolczaste zwierzątka kiepsko latają.

Coś dzisiaj cały czas wisi w powietrzu a ja w ogóle nie wiem co. Zawiesina koloru nieznanego, aczkolwiek wyczuwalnego. Wszystko jakieś trochę nierozładowane poszło spać, wkradło się dziwne podenerwowanie , aczkolwiek to jest w zasadzie ZUPEŁNIE INNY NIEPOKÓJ na tle skali możliwych i przeżytych niepokojów. Mam tylko nadzieje, że nic się nie stało. Bo tak w ogóle to kaloryfery grzeją i jest ciepło.

     Spacer na cmentarz...wcale niesmutny, wcale niemelancholijny i zupełnie niecmentarny, to była bardzo wesoła wizyta, radosne odwiedziny. Tylko mi w drodze przyszło do głowy, że ja nie chcę aby mi stawiano na grobie znicze, wolałabym zwykłe świeczki, albo takie „podgrzewacze”, których się używa do kominków zapachowych lub dzbanków z herbatą posiadających podstawkę co by to herbata nie wystygła za szybko. Taką mam wizję i myślę, że to będzie przyjemniejsze niż tradycyjne, sprzedawane przed bramą znicze.

Dziś w „Tygrysie i Róży” M.M przewinął się temat śmierci rodziców...tego, że dopiero wtedy okazuje się jacy my-dzieci byliśmy krytyczni, jak nie szanowaliśmy i jak nie umieliśmy wybaczać...A czy tu chodzi o wybaczanie? Mi się wydaje, że rzecz  tkwi w tym aby w pewnych sytuacjach umieć żyć zupełnie obok  i się za to nie obwiniać. Bo przecież walka o „normalne” relacje tylko dlatego, że kiedyś mam żałować jest zupełnie bez sensu. Nie wiem czy wybaczyć, ale na pewno się przyzwyczaić i przestać walczyć, poukładać sobie wszystko po swojemu.

Anula- która się mimo wszystko uczy, a od poniedziałku to już zacznie na pewno... wszelkie możliwe limity odpuszczania zostały już wykorzystane. 

 A!

1.Gdybys umarła wcześniej -masz zalatwione zwykłe świeczki i "podgrzewacze".Lżej?

2.Wybaczaj, przyzwyczajaj się i ukladaj po swojemu.I uśmiechnij się kiedys w liście...

3.Czekam na poniedziałek.MU

Gieniu moja... poniedziałek to jeszcze z jednego powodu oprócz tego na który czeka Idolka  musi okazać się szczęśliwy - w szkole dziekański dzień i obie mamy problem pewnego Tołstoja odroczony o tydzień. Zatem poniedziałek ogłaszam dniem PRZYJEMNOŚCI I UŚMIECHANIA - G.

3

Ostatnio w moim mieście pojawiły się plakaty informujące o koncercie

 "Pamiętajmy o Osieckiej" w formie zaduszek poetyckich 7 listopada o

 godz.19:00. Są na nich tylko dwa nazwiska Margity Ślizowskiej

i Marcina  Kołaczkowskiego. Czy wiadomo pani coś na ten temat? Jaka będzie  forma tych wspomnień? I czy pani też tam będzie? (to byłoby dla mnie wielkie szczęście!!!)

-Nie ,pierwsze słyszę.Ale warto pójść i posłuchać.Może będzie

pięknie?MU

Ja też pozdrawiam bardzo bo jak tu Dorocie się nie dopisać do listu skoro  samemu jest się Dorotą. Cieszę się, że wpadasz tu codziennie - pozdrawiam.

ktoś owszem nic nie mówi, uśmiecha się i nie stosuje się nie tylko do reguł pisowni, ale i do pigułek ma osobisty stosunek obojętny całkowicie i zupełnie, mimo to o tym i tamtym doskonale wie, że są różniste bo i czerwone i niebieskie i zielone i nasenne no ale to, co ktoś widział świadczy o tym, że ta wiedza nie jest popularna niestety...... a ktoś wtedy może nie zdążył?? i teraz to uwiera... i to bardzo! ale ktoś musi sobie z tym poradzić sam, a teraz tematu the edn i coś weselszego i na dodatek z ostatniej chwili!

miejsce akcji : góra 168

czas: początek listopada , godziny wieczorne

obsada:

czarownica Anula siedzi przy Panu Komputerze i pisze email do MU ;)

czarownica Osinka leży w pokoiku obok i słucha książki

czarownica bossa siedzi na kanapie niczym leń i czyta „kobietę zawidzioną”

czarownica Mel okupuje kolana bossej i domaga się drapania za uszkiem

w tle: muzyka z płyty „offshore”

i nagla....... „PUUUUUK PUUUUK”

czarownica Anula, myśląca że to znak ponaglający w celu zakończenia pisania, dochodzący z kanapy (bo potem miało nastapić oglądanie „shreka”) odpowiada „tylko dwa zdania....już, już kończę”

czarownica bossa na to „ależ nic się nie śpiesz...” i równie zainteresowana powodem odgłosu ‘PUUUK PUUUK” udaję się do czarownicy Osinki w celu wyjaśnienie powodu pukania ze słowami „kto tam?” na co czarownica Osinka „ja nie pukałam..... może to do drzwi?”

the edn

i jeśli normalny zdrowy człowiek rzuca się na dzwięk: „puk puk” do drzwi to jak widać u nas ma się to trochę inaczej J.......

aha, a „puk puk” to zrobił dozorca, który do nas przybył i na zdrowiu nie ucierpiał....... nic a nic!

ściska

ktośTAMbossy

Bossa!

Ale gdyby się z wami zaprzyjaźnił, to wcześniej czy później by ucierpiał...

p.s .wysyłaj  coś weselszego kiedy tylko cię na to stać.bo jak ja padnę z powodu waszych listopadowych stanów, to kto mnie bedzie z tego wyciągał?!MU

Dostajesz rozpaczliwie przebijające sie resztki dzisiejszego slońca.MU

dla trzech czarownic z 168

A jednak ucieczki! Ktoś coś ode mnie chce a ja zamykam drzwi, wychodzę i koniec kropka. Tak można czy nie bardzo? Zastanawiam się czy z którejś strony to jest nieuczciwe. Ja jestem w środku, kilka osób dookoła i być może te kilka uważa, że zachowuję się poniżej krytyki. Trudno. Cóż począć. Niech drwią, niech się śmieją. Czy to jest powód do zmartwień? Ależ skąd.

Jakieś dżdżownica   i robaczki w listach ode mnie są przyczyną całkowicie mi nieznaną, być może to wynik karaluchów w głowie, które się zalęgły za karę. Takie są moje przypuszczenia. Mogę się mylić jednakże.

Sprawa bratowa się pokomplikowała, stało się tak jak przypuszczałam, im dalej w las tym gorzej tzn. kolejny wyjazd nawet krótki to kolejna rozluźnienie relacji, ten człowiek jest milion razy bardziej pogubiony niż ja, a w zasadzie ja to przy nim przykład odnalezienia i spokoju. Nie biorę póki co nic rodzinnego na swoje barku, niech sprawy się potoczą trochę beze mnie. Może to źle. Może kolejne idiotyczne zachowanie, może, może...trudno! Dość z syndromem bagażowego. Do pewnego stopnia, oczywiście. 

Ja nigdy nie widziałam jak ktoś skacze z bardzo wysoka, ale widziałam jak ktoś kogoś szantażuje samobójstwem...może to było wołanie o pomoc, ale ten wołany w żaden sposób nie mógł pomóc bo był EMOCJONALNIE ZA DALEKO... wzmagała się tylko nienawiść do siebie i do tej drugiej osoby.

Anula- zachwycona zapachem kominkowego cynamonu, przypominającego nic innego jak woń pysznej imbryczkowej herbaty.

kupiłam sobie płytę z piosenkami Kaliny Jędrusik. i tam jest taka

 piosenka, Agnieszki Osieckiej, którą lubię najbardziej :

 Ja nie chcę spać,

 ja nie chcę umierać,

 chcę tylko wędrować

 po pastwiskach nieba,

 białozielone obłoki zbierać,

 niczego więcej mi nie potrzeba.

 Bo chociaż nie ma

 tam brzegu mojego,

 śniegów i nieba, nieba zielonego,

 noc mnie nie nuży, dzień się nie dłuży,

 być wciąż w podrózy, w drodze pod wiatr.

 i jest parę piosenek, które Pani też śpiewa!!!

 pozdrawiam

 milena 

ps. wysyłam widoczek z podróży...

Mileno!

To jakoś ciągle do mnie nie dociera,że ktos dopiero teraz może poznawać piosenki Kaliny, ktore ja znam od dziecka...Ale tak to jest.

Pamietam jak kiedyś(kilka lat temu) poszłam na koncert piosenek pana Jerzego Wasowskiego ze swoją chrzestną córka Weroniką

i tam śpiewal "Inwokację", wielbiony przeze mnie od dzieciństwa, Wiesław Michnikowski.Ale Weronika zobaczyła go po raz pierwszy...nachyliła się i wcale nie tak cicho zapytała :"a dlaczego ten

pan śpiewa piosenkę Zbyszka Zamachowskiego?..." To wszystko potwierdza

moje ulubione spostrzeżenie,że wykonawca jest tylko epizodem w życiu wielkich piosenek.I tak powinno być.Bo te piosenki są ważniejsze od nas i mają pomagać w życiu coraz młodszym pokoleniom. pozdrawiam, dziękuję za zdjęcieMU p.s."Ja nie chcę spać"(dzieło sztuki!) skomponował KRZYSZTOF KOMEDA.Warto sobie kupić wszystkie płyty z jego muzyką.

2

Bardzo mi przykro z powodu śmierci pana Henryka Machalicy. To był

 cudowny człowiek i wspaniały aktor. Dobra pamięć o nim pozostanie w

 nas na zawsze... "Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą..."

 Jakie to wciąż aktualne. (...) Listopad zaczyna się smutkiem, ale może

 choć skończy się radością. Życzę nam tego!!! Bardzo. Pozdrawiam ciepło

J.

J!

Ale dla pana Henryka nie bylo już życia od kilku miesięcy.Ta śmierć to wyzwolenie.Skończyła się męka Jego i najbliższych.A pamietać będziemy jego dobry uśmiech.I może tam coś jednak jest, po tej drugiej stronie...?Ale bym chciala. Teraz to ja się martwię o Piotra. MU

Droga Mu…

Dziś op owie m Pani pewna historyjkę. Wydarzyła się ona wczoraj na Powązkach. Szła za m ną pani z córką. Dziewczynka m iała ok. 8-9 lat. Szłyś m y wzdłuż kataku m b. W pewny m m o m encie dziewczyna powiedziała:

- Ma m o, spójrz, tu m usi leżeć ktoś strasznie ważny, bo tyle świeczek się pali…

- Tak to Le op old Staff… pisał piękne wiersze

- A jakie?

- Przecież Ci m ówię, że piękne!

- Ale m a m o, powiedz jakiś!

- Daj m i spokój, nie zna m żadnego!

Szłyś m y dalej w ciszy… w pewny m m o m encie m atka szarpie dziewczynkę za ra m ie i pokazuje palce m na nagrobek

- Spójrz, tu leży Kiepura.

- A kto to jest Kiepura?

- No jak to kto? Nie pa m iętasz? Byłyś m y na jego koncercie…

Za m arła m . Kiepura nie żyje o ile się nie m ylę od 66 roku… H m m m m …

- Acha… Ma m o? A gdzie u m arł Ch op in?

Cisza…..

- Ma m o!!!!!!

- No urodził się w Zduńskiej Woli….

Na to ja nie wytrzy m ała m i odwróciła m się

- A nie we Fro m borku? Tak słyszała m ….

Pani się zastanowiła m ocno, ja jak najszybciej uciekła m …..

Sa m a nie wie m czy ś m iać się czy płakać…

Zdjęć z c m entarza dla Pani nie m a m , bo sądzę, że nie byłaby Pani zachwycona. Za to m ogę przesłać koteczka jako lek na zgagę po tej op owieści.

Pozdrawia m bardzo serdecznie

Olga

 

Olgo!

 

Niestety nikt sobie mamy nie wybiera.to jest jedna wielka loteria...Cieszmy sie ,że to nie my jesteśmy tą dziewięcioletnią dziewczynką...

PozdrawiamMU.Jasne,wolę kotka niz cmentarz.

Droga MU,

 Cała autoterapia jakoś dzisiaj prysła. Chyba jesień zaczyna brać górę

 , a ja zaczynam się sypać... Chcę bardziej skupiać się na

 innych...bardzo chcę. Na razie wychodzi mi skupianie tylko na tych,

 których darzę szczególnym uczuciem. A jak należy się skupiać na

 ludziach ??? Proszę o wskazówki. Dobrej nocy jh

JH!

Nie umiem dawać takich wskazówek.Jesteś cięższym przypadkiem niż myślałam...Lata pracy przed tobą.MU

Kochana Pani Magdo!

 W domu modem wciąż zbuntowany- wysylam ze szkoły. Wkrótce więcej...

 Gorąco pozdrawiam

 Ola C

Dziekujemy za trochę lata!MU

.tak jak i w zeszłym roku to był bardzo miły dzień... spędziłam go z

 moim przyjacielem Czesterem, rozmawialiśmy i rozmawialiśmy o rzeczach

 ważnych i mniej ważnych. a potem w telewizji koncert i

 MU!!!!!!!!!!!no i jak tu się nie cieszyć?!

 w zeszłym roku oglądałam koncert z Opola chyba z 1977 roku??? w

 którym też Pani brała udział { nawiasem mówiąc to strasznie

 ciekawe programy skrywa ta telewizja,oczywiście z dawnych lat,

 tylko nic nie pokazują!!!!ubolewam nad tym ogromnie }

 a wieczór spędziłam z moją Ewunią i też było bardzo miło!

 jak Pani widzi trzymam się jakoś dzięki moim przyjaciołom

 i oczywiście dzięki Pani, wielkie dzięki!!!!!!!!!!!!

 pozdrawiam

 milena

 ps. a koncert bardzo ładnie zmontowali, prawda?

 ja byłam, jak co roku, na koncercie na Myśliwieckiej...niezapomiane

 przeżycie! przesyłam zdjęcie lasu, w którym chodziłam i zarażałam...

Kobieto z lasu!

Telwizja nic innego nie robi, tylko skrywa ciekawe programy.Bo się NIE OPŁACAJĄ ... Ale trzymajmy sie wszyscy i robmy swoje, jak radzi Wojtek M!Pozdrawiam ciebie i Ewunię MU

Pani Magdo Droga!

Przepraszam za duuuuże zdjęcie, i za kłopot z nim - Dorotę! To się już więcej nie powtórzy. Koncert obejrzany... Podobał mi się baaardzo. W ogóle nie bylo piosenki, która by mi się nie podobała, a do tego dochodzi znakomite wykonanie - rewelacyjnie! Rozśmieszyły mnie gesty Pani Krystyny, gdy mówiła Pani o "I love you cię" :) W ogóle wszystko było świetnie - a czy dużo "zabrała" telewizja?? Pozdrawiam listopadowo ale słonecznie Kamila

Kamilo!

1.Dużo zabrała ,ale tylko konferansjerki. Za to ładnie zmontowała. 2.Ten sloneczny listopad cieszy jak malo co! Wysyłam ci różowe niebo o świcie , z okna mojej lazienki.

...z a c i ą g n ę ł a m marudnego Krzysia (bo od kilku miesięcy już

 musi) na stary kielecki cmentarz. Po drodze do granitowego wspomnienia

 o moich pradziadkach... ...wchodząc napotykamy rzędem ustawione groby

 radzieckich

żołnierzy...rzędem

 lekko nachylone płyty...rzędem na nich czerwone gwiazdy (kiedy byłam

 dzieckiem myślałam, że to groby kosmonautów)...rzędem płonące

 znicze... ...z tej surowości wyłaniają się dalej nagle ociekające

 złotem i

sztucznymi

 kwiatami błyszczące groby Romów wokół nich ich wesołe liczne złote

 rodziny biesiadujące cały dzień... ...a dalej znowu surowość

 górujących pomników dziewiętnastowiecznych rosyjskich mieszkańców, a

 wśród nich gubernator z długą siwą na dwie

strony

 brodą...

 ...potem jeszcze podziemne grobowce bogatych kieleckich mieszczan

 (zawsze bałam się tam zaglądać)... ...na koniec pytanie Krzysia

 dlaczego groby moich bliskich są pod płotem i jego "uhmmm" na pytanie

 czy mu się podoba i czy czuje tu magię, a u niego "uhmm" tzn. "tak,

 bardzo"... ....dlaczego wspomnienie o śmierci jest takie

 smutne?...bardziej zasmuca mnie widok starszego pana siedzącego przy

 stoliku w głośnym, pełnym ludzi hipermarkecie i jedzącego sałatkę

 jarzynową z plastiku popijając sokiem marchewkowym....bardziej zasmuca

 mnie samotność.... ...ten list nie miał być smutny miał być

 melancholijnie oczyszczający...

 Pozdrawiam,

 Magda

 Ps.: Jestem ciągle nieuleczalnie zarażona, a "nosiciel" ciągle

 podsyca. Kaczor dziękuje za pozdrowienie i mówi, że w Japonii w "ten"

 dzień jest święto kultury japońskiej.

 Magdo!

1.Podoba mi sie określenie "granitowe wspomnienie"( o twoich

pradziadkach).I "złote rodziny"(o Romach).I w ogole opis biesiady na cmentarzu...

2.A czemu są pod płotem?

3.Kiedy byłam młoda także lubiłam chodzić na cmentarze.Z wiekiem mi to przechodzi .

4.A może ten pan w hipermarkecie lubi sobie sam zjeść sałatkę jarzynową z sokiem marchewkowym?Samotność w ogóle mnie nie zasmucaLubię ją.Zasmuca OSAMOTNIENIE.To zupełnie co innego.

5.Nieustanne pozdrowienia dla Kaczora i Krzysia.MU

.... zastanawiam sie czy jesli ktos przed chwila widzial jak obcy

czlowiek (chyba kobieta, ale...) rzucil sie z wiezowca tuz obok na zielona trawke, a jedyna osoba ktorej ten ktos o tym powiedzial jest pani z pogotowia i po niej nigdy ani slowa tylko szaaaaa..... to czy to sa te zaburzone relacje?? .....

 pisaly o 1:53

 wielkie, przerazone oczy

ten Ktosiu!

Tak, to są te zaburzone relacje , niestety.O 1.53 trzeba spać.To może pomóc.Poza tym sa pigułki zamiast skoków...MU

Witam!

Piszę od tak sobie, po prostu, bo naszła mnie ochota. Takie nie wymuszone listy i liściki są chyba najprzyjemniejsze i to nie tylko dla odbiorcy, ale piszącego również, proszę mi wierzyć. Siedzę sobie już od 7.30 w pracy i choć myślę, że to potworna godzina do siedzenia w pracy, spuszczam główkę i jestem grzeczna. Jeszcze dziś długi dzień, a tydzień jeszcze dłuższy. "Nie lubię poniedziałków"? Sama nie wiem, chyba za nimi nie przepadam, ale co zrobić. Ostatnio powoli (bardzo powoli) przechodzą mi smutki spowodowane jesienią i rok znów zatacza swoje koło. Tak mi jest dzisiaj nijak, sama nie wiem czy na plus, czy na minus, ale staram sie być dobrej myśli (staram się!). A co u was dziewczyny? Jak tam Pani, Pani Magdo i co tam u Pani Dorotki? Mam nadzieję, że jesienne deszcze wprowadzają w dobre samopoczucie mimo wszystko. Ja staram się zapomnieć, że wolę wiosnę i czytam, dużo czytam, bo czy jest lepszy moment na czytanie książek niż długie jesienne wieczory? Życzę wam dobrego samopoczucia i żeby do przodu. Na przód do

wiosny!:)

 Pozdrawiam Kasia!

Kasiu!

Wreszcie jakaś pogodna osoba, mimo że o 7.30 juz siedzi w pracy!Wczoraj był deszcz,ale dzisiaj juz slonce i od razu wszystko inaczej wygląda!!! Rosliny wariuja.Pojawiaja sie pączki na bzie..pozdrawiam MU

1.

.jak ja się cieszę, że Pani "tutaj" jest.

 jak mi smutno, zaglądam... i od razu lepiej.

 pozdrawiam

 milena

Miła Mileno!

Po to tu jestem.Trzymaj się!MU

Droga Pani Magdo!

 Nie mogę wysłać tych zdjęć...Postaram się , ale nie wiem na ile mi

 się uda tę maszynę przebłagać...

 Chcę Pani coś napisać o mojej szkole. Otóż, uczę się w liceum

 ogólnokształcącym, drugim w rankingach w moim województwie. Bardzo mi tu się podoba i tak dalej, lecz jedna rzecz nieodmiennie budzi we mnie

 bardzo silne uczucie- PRZYSPOSOBIENIE OBRONNE. Na początku groza- uczy nas profesor "starej daty", na początku każdej lekcji meldunek...

 Ale od dziś już się PO nie boję. Bowiem mieliśmy ćwiczenia

 z...... maską przeciwgazową! Po prostu pokładaliśmy się ze

 śmiechu. Dzięki Bogu siedzę z chłopakiem, także było mi nieco

 łatwiej, lecz szopa, którą mam na głowie wcale mi nie

 pomagała... Oto treść notatki w zeszycie- napiszę, aby została

 uwieczniona dla potomnych.

 "Czynności po komendzie "Maski włóż" lub "GAZ!!!"

 - zamykamy oczy, wstrzymujemy oddech i ręką prawą wyjmujemy

 maskę właściwą

 - dłońmi zwróconymi grzbietowo i włożonymi w otwór maski

 właściwej rozciągamy brzegi

 -począwszy od brody maskę wkładamy na brodę i twarz

 -sprawdzamy prawidłowe ułożenie maski właściwej

 - kciukiem lewej(a niech ktoś zrobi prawą...) ręki zakrywamy

 zawór wydechowy i robimy głęboki, wybuchowy wydech;

 -otwieramy oczy i normalnie(moim zdaniem wcale nie normalnie, bo

 to powietrze"wewnątrz maski" ma tak charakterystyczny zapach...)

 oddychamy.

 POEZJA, nie sądzi Pani???

 Kończę już. Napisałam o PO, bo chyba jeszcze przez parę dni będę te

 maski gazowe przeżywać... Pozdrawiam serdecznie. Ola C (zamaskowana

 komandoska)

 PS. Śliczny Markotny jest. Postaram się w najbliższym czasie wysłać

 mojego kundelka... Jeszcze raz pozdrawiam.

 Ola

Olu C!

To znaczy,że nic sie przez ćwierć wieku nie zmieniło!Mnie tego samego uczył mój stary pewulec... Byłaś może na cudownym filmie nikity Michałkowa :"Spaleni słońcem"?ARCYDZIEŁO!!!Co oni tam z tymi maskami wyczyniali ...Pozdrawiam MU

Notatka jesienna.

Absolutnie się nie przejmuję tym, że np. zaspałam godzinę 16.30 i

 wyszłam z domu o tę minutę za późno aby zdążyć na jogę! Jak siedziałam sobie w tramwaju to właśnie na sali zapewne robiono psa lub wojownika. Nie przyprawia mnie również o stan nerwowy to, że wstałam o tę minutę za późno, tramwaj nagle zmienił trasę i zupełnie nie do tarłam na czas na uczelniane zajęcia- w zasadzie nie tyle, że na czas ale zupełnie nie dojechałam(za to kupiłam sobie czapkę zieloną i cieplutką- pierwszą od dwóch lat!) Widać zdążanie tam gdzie trzeba to nie do końca moja specjalność.

 Sprawy bieżące:

> a) Obowiązkowo muszę kupić przynajmniej jeden zeszyt bo teczko-kajecik pęka i się sypie. Aaaa i jeszcze kilka zielonych nabojów do pióra bo się kończą a chcę aby w moich notatkach panował optymizm- nawet jeśli czasem jest podkolorowany i sztuczny.

 b) Raz się wydaje, że ktoś chce ze mną rozmawiać a innym razem, że nie

 ma tematu ot dziwne. Może to uniki albo okazałam się nietaktowna, jest jeszcze możliwość, że jest za wcześnie. Za pewne może być milion innych powodów, ale nie mam siły ich dociekać, poczekamy, pomijamy się trochę i tyle.

 c) Z rumianku chwilowo na miętę!

 d) Jeśli chodzi o walkę z kompleksami to ja pomyślę co dalej i podam

instrukcję obsługi. W każdym razie ja zaczynam od wmawiania sobie, że taka na końcu to ja nie jestem, trochę to potrwa zapewne ale może się kiedyś uda.

 Anula Miętus Oponka

 e) Mimo wszystko ciepło jak pod kocem.

 ps0. G! Praca M to na bank w twoich siłach i w naszych rękach!

Anulo,która nigdzie nie możesz zdążyc!

Te tramwaje, ktore nagle zmieniają trasę są nie do wytrzymania! A z resztą to sobie jakoś radzisz, mimo wszystko to, co się na ciebie nie zamierza przestać walić... Czekam na instrukcę obsługiMU

MU Droga,

 1. Czytam. Trafiłam ostatnio na kilka wartościowych tekstów; to bardzo

pomaga na jesień.

 2. Ćwiczę. Zmobilizowałam się i wróciłam do jogi. Straszne zakwasy po

 dwóch miesiącach przerwy. Znów trzeba się rozciągać, ale to przyjemne

 nawet jak trochę boli. Przeczytałam u KJ w "Różowych..." o pewnym

 wieczorze na który przyjechał sam Guru. Więc cały sekret tkwi w

 oddychaniu i uśmiechu... Podejście pani KJ do tej dziedziny

 (jogi)bardzo specyficzne i kilka razy prawdziwie mnie rozbawiła."A

 telaz wdech i jednoceśnie się uśmiechamy..."

 3. Dbam o dużo światła, magnez, wysiłek (podobno

 podczas wysiłku ludzki organizm produkuje hormon szczęścia). Kuracja

 antydepresyjna! Czasem trzeba trochę na siłę zmusić się i wyjść do

 ludzi i pobyć, pożyć w tym trudnym świecie, ale wiem że tak trzeba!

 4. Noszę się ciepło. Kupiłam całkiem nowy kożuszek, w żółto - brązowej

 tonacji. Do tego dwumetrowy szalik i rękawiczki. 5. Nocna Warszawa

 piękna! Dziękuję!

 6. To pisanie i otrzymywanie odpowiedzi od pani, daje mi wiele

 dobrego. Kolekcjonuję te małe dobrodziejstwa, by przetrwać jakoś w

 miarę bezdepresyjnie ten czarny, zimny czas...

 Jola

 Dor. a ja piszę dwie prace z komunikacji międzykulturalnej i idzie mi

 to marnie. Trzeba tylko po 8 stron...ale jakoś posklejałam już jedną.

 Teraz jeszcze dla koleżanki. Kurcze nie umiem być asertywna, a potem

 się męczę... Ale od czasu do czasu trzeba przecież człowiekowi pomóc.

 "Skupić się na innych" to święte słowa. Jak znajdziesz czas, podeślij

 mi trochę muzyki. Całuję j.

Pogratulować autoterapii!

SKUPIAJ SIĘ NA INNYCH BARDZIEJ NIŻ DO TEJ PORY!MU

Wooggie Booggie!!!

PIĄTECZEK!!!!!! <<...>>

Wisienko!

Cudny Tancerz!

Wiem,że piąteczek, bo Franek poszedł tanczyć!Młodość musi się wyszumieć...Pozdrawiam MU

Archiwum