„Zwierciadło”-lipiec 2004
„Skąd pani czerpie radość życia?”
-pyta moja ulubiona pani Alina Gutek , czyli „Zwierciadło”
próba odpowiedzi:
To pytanie zadane w czasach, kiedy strach posłuchać jakichkolwiek codziennych wiadomości w radiu czy telewizji, uważam za wyrafinowaną przebiegłość, ale rozumiem że jakoś musimy się ratować i „Zwierciadło” chce nam w tym pomóc.
1.Z odwzajemnionej miłości do moich dzieci.
2.Z obserwowania natury. I fotografowania jej. To największy teatr świata. Ostatnio pochłania mnie obserwowanie uczucia pewnej pary, która postanowiła zamieszkać w moim ogrodzie. To kaczor i kaczka. Może będą z tego małe...
3.Z czepiania się pogodnych ludzi. Ludzi z tak zwaną ”dobrą energią”. Na przykład mojego męża .Czepiam się go już dwadzieścia lat.
4.Z uciekania od toksycznych ludzi. Ludzi , na których mam uczulenie.
5.Z uciekania w świat sztuki .Muzyka, Poezja , Film, Fotografia. Przede wszystkim.
6.Z marzeń o długich wakacjach w ciepłych i jasnych krajach, które dadzą mi siłę na życie w zimniejszym i ciemniejszym kraju .
7.Z przezwyciężania własnych słabości .Trudnej walki z nimi.
8.Z przyjaźni.
9.Z możliwości pomagania innym. Bycia potrzebnym.
10.Ze zmuszania się do ruchu(joga, pilates , spacery , jazda na rowerze)
Można by tak jeszcze wymieniać i wymieniać...
Ale o czymś ważnym jeszcze chciałabym napisać.
Ponieważ jestem już w takim wieku, że coraz częściej zaczynają odchodzić bardzo bliscy mi ludzie , nauczyłam się bardziej cieszyć z tego powodu, że spotkałam Ich na swojej drodze, niż martwić, że musieli odejść.
Agnieszka Osiecka mówiła mi często przed śmiercią, że najważniejsze w Jej życiu były tzw: ”cudowne chwile”. Coraz bardziej Ją rozumiem . I żyję także wspomnieniami tych chwil. Miałam szczęście przeżyć ich niezliczoną ilość. I to , że umiem być za to wdzięczna Losowi czy Bogu-daje mi wielką radość życia. W najczarniejszych godzinach cieszę się , że żyłam.
I mam nadzieję , że to jeszcze chwilę potrwa.
Pęcice Małe 26 maja 2004r Magda Umer